~~ΑΛΦΑ--ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

.....................Παρακολουθούμε --όντως ανυπεράσπιστοι--μια παγκόσμια επίθεση 

από έναν στρατό  μυστικό για την κατάκτηση χωρών 

όπου οι εκμαυλισμένοι ηγέτες τους 

χωμένοι σε κόλπους και λοιπά ανοίγματα σε ανθρώπινα όντα , ράκη, ψυχολογικά διαταραγμένοι, 

εξαγορασμένοι για πάσα χρήση, όπου χορτασμένοι από το κυρίως πιάτο του αχαλίνωτου, βίαιου

ασύδοτου σεξ κατέληξαν να μαυλίζουν παιδάκια ,,,κυρίως παιδάκια 

παιδάκια για κάθε  νοσηρό εθισμό

Αρα μασκοφορούσαν

Τα πλήθη που διαδήλωναν και γέμιζαν ομάδες εγκληματικές στρεφόμενες στον ειρηνικό και αθώο

πίστεψαν (έλεγαν) σε μία ιδεολογία ............

Τώρα οι απόγονοι θα παρακολουθήσαν τα είδωλα να απογυμνώνονται μέσα στην σύφιλη του πνεύματος και την λέπρα της ψυχής που είχαν πωλήσει 

Ενας στρατός χωμένος στο έγκλημα --με το χοντρό αζημίωτο--ασκείται σε επιθέσεις κοπανώντας την γαστέρα , με εκβιαστικό ερώτημα <το βίντεο με σένα να ξερνάς εμετούς να πνίγεσαι στις κόκες να μετατρέπεσαι σε εξωφρενικό δαιμονικό και στο τέλος να σκοτώνεις κορμάκια νεανικά και παιδικά 

ή 

μας δίνεις την χώρα>

Κι ο κάθε χυδαίος με ιδεολογικό πρόσημο του αριστερού τίμιου μαρξιστή ή του πατριώτη δεξιού

γυμνός (που να προλαβαίνει την χυδαιότητα άλλωστε)γλύφοντας τα εμετικά υγρά στο πάτωμα 

απαντά <ετοίμασε τα έγγραφα και να υπογράψω τώρα αλλά στεφάνωσον με ως ήρωα μπροστά στον λαό μου>

Ω! Ναι σε χρειάζομαι αχρείε ιδεολόγε 

Εσύ διαλύεις εύκολα παιδιά και έθνη 

Βίβα 

... τεκίλα 

Ενας αόρατος πόλεμος , αόρατος επειδή εκμαυλίστηκαν πλήθη κατά την ώρα των παχιών αγελάδων

Και γιατί ανυπεράσπιστοι;;

Επειδή δεν εμπιστευονται αυτοί που μπορούν να προασπίσουν το κοινό συμφέρον,  ουδένα 

Τις προάλλες ένας από αυτούς ετσάκισε ένα κοτσύφι πετώντας το, από το παράθυρο 

γιατί το πέρασε για ύποπτο εχθρό

Παντελώς ανυπεράσπιστοι λοιπόν θα διαβούμε λόγγους με αγκάθους 

Για την σωτηρία των παιδιών θα γίνουμε λειμώνες 

Ετοιμοι για την δική μας μετάβαση 

Και όχι έχετε για βρυσούλες και τέτοια 

Αλλά μια ιαχή που θα αντηχεί σε αγγέλους 

και θα προσκαλεί 

Ελάτε στην κόλαση

Εμείς πέφτουμε 

Πάρτε τα παιδάκια μας στις γλυκές αγκάλες 

Οδηγήστε  τα στο φως 

End of the story 

Cuva ole 

Επόμενο επεισόδιο 

Ελλάς

Χρονολόγιον 16//2//2026

φωτό Ρόμυ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

https://youtu.be/HKRzDTgcr38?si=2wfwvSJxpCCD-2bg

 

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~ΑΛΦΑ--ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Τάκης Σινόπουλος 

Οι λέξεις

Σκυθρωπή περηφάνια που είχαν

εκείνες οι λέξεις,

 

κρατώντας με πείσμα στον ήχο

ένα κόσμο άδειων σχημάτων.

 

Εσύ έλεγες ονομάζομαι ουρανός.

 

Εγώ έλεγα τίποτα.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τάκης Σινόπουλος

«Κάθε καινούργιος έρωτας σου δίνει ένα άλλο πρόσωπο σε φέρνει ν’ αντιμετωπίσεις ακόμη μια φορά τη μοναξιά σου. Όταν ο έρωτας φύγει, το κενό θυμίζει χώρο εγκλήματος»

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

/ Ο Τάκης Σινόπουλος στις όχθες ενός ποταμού, πιθανών του Αλφειού, που τόσο πολύ αγαπούσε (1953).

Οι επιρροές του Τάκη Σινόπουλου είναι κυρίως ο Τ.Σ Έλιοτ, ο Έζρα Πάουντ και ο Σεφέρης. Ειδικότερα ο Έζρα Πάουντ, τον επηρέασε καθοριστικά. Δεν είναι τυχαίο ίσως, ότι την ίδια χρονιά που γεννήθηκε ο Σινόπουλος (1917), ο Πάουντ, είχε επαναφέρει, μέσω της ποίησής του, τον Ελπήνορα από την Οδύσσεια. Ο Ελπήνορας, αν και  δευτερεύον πρόσωπο της Οδύσσειας, έγινε σύμβολο για τον Πάουντ, αλλά και για τον Γεώργιο Σεφέρη και τον Γιάννη Ρίτσο αργότερα. Για τον Τάκη Σινόπουλο, ο Ελπήνορας είναι σημείο αναφοράς και βίωμα μέσα στην ποίησή του.

Ο Τάκης Σινόπουλος έγραψε το ποίημα Ελπήνορας το Καλοκαίρι του 1944 και πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό Φιλολογικά Χρονικά, τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Για το ποίημά του αυτό, ο ποιητής, εξομολογήθηκε το 1965: «Θα μου επιτρέψετε νε σας αφηγηθώ τη μικρή ιστορία του δικού μου Ελπήνορα. Ένα μεσημέρι, Καλοκαίρι του 1944, με φοβερό ήλιο και ζέστη, περνώντας από το Πεδίο του Άρεως, κάθισα εξαντλημένος από την πείνα και την κούραση της κατοχής σ’ ένα παγκάκι. Πρέπει να με είχε ζαλίσει πολύ ο ήλιος και η εξάντληση. Ξαφνικά στον άσπρο μικρό δρόμο, μες στο φως, πέρασε μπροστά μου η φιγούρα ενός φίλου μου ποιητή, που τον σκότωσαν οι Γερμανοί έπειτα από φρικτά βασανιστήρια στην Πάτρα, το 1942. Ήταν ο Φώτης Πασχαλινός (Θοδωράκης Ζώρας). Γυρίζοντας στο σπίτι μου έγραψα τον «Ελπήνορα». Αλλά εκείνο που για μένα είχε σημασία είναι πως το όραμα αυτό σφράγισε αποφασιστικά ένα μεγάλο μέρος, το μεγαλύτερο μέρος της ποίησής μου». Το ποίημα «Ελπήνωρ» είναι ένα τοπίου θανάτου, μιας καθημαγμένης χώρας.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~~ΑΛΦΑ--ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

"....μιλάς για χιόνι κι ανοίγονται οι πεδιάδες της στέπας
ορμούν οι πάγοι,
θολοί οι ορίζοντες,

μιλώ για χιόνι, κι πληθύνονται οι εύκρατες τροχιές
πλαταίνουν οι καρδιές
κι ένας κρατήρας ζεστής λάβας, ισοκράτης στις πελαγίσιες μουσικές"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~~ΑΛΦΑ --ΨΑΛΜΩΔΙΕΣ ΑΓΓΕΛΩΝ

..................Ρήξη Θυλακίου της Μήτρας της Γαίας

Υγρό διαυγές άοσμο ιριδίζον στο φως

αν ήταν σε ιερό θα ήταν  αγιασμός

αν ήταν σε βωμό θα ράντιζε το άγριο σκότος 

το σκότος εκείνο που με ατσαλένια φραγή δεν αντανακλούσε την παραμικρή σχισμάδα 

να αναδυθεί η ελπίδα και το φωτεινό πρόσωπο των έμψυχων

το σκότος αυτό που κρατά μόνο λεπίδα

Ωστε ζούμε τα γεννητούρια .....

Η Μήτρα συσπάται και σπρώχνονται τα ύδατα σε στεριές και χερσονήσους 

Τα όρη πάντα ανδρειωμένα είτε άνδρες είτε γυναίκες , ξεθηκαρώνουν τις σπάθες του Δικαίου

Τα όπλα που εδόθησαν  οταν  χειροτόνησαν τις ευγενικές τις αγνές και γενναίες ψυχές  τα ίδια τα χέρια του Θεού

Την άγια και ιερή ώρα του πρώτου ουά, τη στιγμή της γέννας το κακό που πνίγει ανθρώπους και γεννήματα χρόνους χιλιάδες , θα τελειώσει

Αυτή την εντολή περιμένουν τα Όρη.....

Η ανδρεία γυναίκα επίτοκος με μήτρα διάφανη στο Αιγαίο συγκρατεί τους πρώτους πόνους των συσπάσεων δημιουργώντας ρεύματα υδάτινα ωφέλιμα για τα χώματα της στεριάς 

για την διάνοιξη αυλάκων να δεχθούν τα αμνιακά ύδατα να ευλογηθούν τα γεννήματα της Γης της ελληνίδας ψυχής

Οι συσπάσεις δυναμώνουν, ανοίγει ο τράχηλος, γλυστρά το βρέφος

οι βουνίσιες κορφές φυσούν αέρα θείο στην μάνα του μωρού.

Ψαλμωδίες αγγέλων με κάθοδο της τροχαλίας του φωτός εκ θεού υμνολογούν την ελληνική ψυχή 

Χρονολόγιον 15//2//2026

Φανταστικές Ιστορίες 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~ ΑΛΦΑ ---ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟ//ΤΑΞΕΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΕΡΣΙΒΗΡΙΚΟ

Η συντριβή προέρχεται από έρωτα
Και η αναγέννηση συμβαίνει λόγω έρωτα.
Έρωτας μηδέποτε εκτεθειμένος, ουδέ ευτελισμένος.

`~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Love is that condition in which the happiness of another person is essential to your own." - Robert Heinlein

........................................

Η αγάπη είναι η κατάσταση στην οποία η ευτυχια ενός άλλου ατόμου είναι απαραίτητη για την δική σου

Εαν το άλλο πρόσωπο δεν ευτυχεί μεσω της σχέσης αυτής, απομακρύνεσαι μια και χάνεται ο βαθύς λόγος της δικής σου αγάπης ...

Περί Έρωτος σήμερα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού
Eternal sunshine of the spotless mind

Προς μεγάλη του έκπληξη, ο Τζόελ ανακαλύπτει πως η φίλη του, Kλέμενταϊν, έσβησε τις αναμνήσεις της σχέσης τους από το μυαλό της. Σε κατάσταση απόλυτης απελπισίας έρχεται κι αυτός σε επαφή με τον εμπνευστή και εφευρέτη της διαδικασίας, Δρ. Χάουαρντ Μίρτσβιακ στην κλινική Λακούνα, και του ζητά να σβήσει και από τη δική του μνήμη την Κλέμενταϊν. Καθώς οι αναμνήσεις του Τζόελ σιγά σιγά εξαφανίζονται, αυτός αρχίζει να ανακαλύπτει και πάλι την αγάπη του για εκείνη. Από τα βάθη των…υπολειμμάτων του μυαλού του, θα προσπαθήσει να διακόψει τη διαδικασία. Κι ενώ ο Δρ. Μίρτσβιακ και οι βοηθοί του τον κυνηγούν μέσα στον λαβύρινθο των δικών του αναμνήσεων, είναι πια σαφές πως ο Τζόελ δεν μπορεί να βγάλει την Κλέμενταϊν από το μυαλό του.

παραγωγή το 2004 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

Αναμένω την επιβίβαση στον Υπερσιβηρικό 

Στο κουπέ θα συναντήσω τον Αλέξανδρο  Παπαδιαμάντη 

Είναι μια συνάντηση σημαντική

Ο Αλέξανδρος έχει μόλις τελειώσει μία ερωτική ιστορία 

Τις προάλλες την διάβασε στο καφενείο με την προτροπή του Καρκαβίτσα 

.....που στο τέλος της ανάγνωσης στρέφει το πρόσωπο στο μέρος του, και του λέει:

<Ωστε έτσι κυρ Αλέξανδρε, είστε λοιπόν ερωτευμένος ...>

Κι ο Αλέξανδρος στρέφει το βλέμμα στο πάτωμα και ψιθυρίζει

<Οχι εγώ , ο ήρωας που περιγράφω είναι ερωτευμένος...>

Αυτό με συνεπήρε 

Κλείσαμε εισιτήρια μαζί 

Ο Αλέξανδρος θα σταματούσε στο μέσον της στέπας κι εγώ θα έφτανα μέχρι την Μαντζουρία

Θα συζητούσαμε με τον Αλέξανδρο την τρελή ελπίδα, περιγράφοντας έναν έρωτα που όμως τον χαρίζει 

στο πρόσωπο που έχεις φανταστεί ως κεντρικό πρόσωπο στην αφήγηση

Μετά από πολλές άπειρες ώρες ο Παπαδιαμάντης μου είπε οτι είχε τερματίσει την αναζήτηση και την ελπίδα, οπότε απόσταζε μια βαθιά μελωδία ψυχής με ένταση αποχαιρετισμού

Διαφέραμε 

Του λόγου μου δημιουργούσα σενάρια σκηνοθετούσα έρωτες ζωγράφιζα την ηρωϊδα μου με χρώματα γης και τα μπέρδευα με το θαλασσί , την υπεράσπιζα , την άρπαζα από άστοργα αντρικά χέρια 

αλλά κρατούσα σθεναρά τον ρόλο του γραφέα 

Κι ο Αλέξανδρος λίγο πριν αποβιβαστεί με φωνή συγκινημένη μου λέει

<Ολα αυτά τα πολύπλοκα είναι σήματα μορς στα Σύμπαντα >

Το τραίνο έκανε στάση. 

Εγώ άκουγα τα βήματα του Αλέξανδρου να κατεβαίνουν στον σταθμό και μέσα μου εγράφη ο τριγμός 

των λιθίνων προβλητών των αρχαίων νήσων του πελάγους 

Θα ξεκουραστώ... 

Γιατί στην Μαντζουρία θα συναντηθώ για πολλοστή φορά με την Άννα Καρένινα 

Είμαστε δεμένες γιατί αρνηθήκαμε τα ψεύδη, τα πλούτη, τα ανταλλάγματα για μια ζωή πολυτελή 

και οταν ο έρωτας μας κτύπησε σαν αστροπελέκι 

πριν τον ζήσουμε 

πολύ πριν από όλα αυτά 

πάλι την αλήθεια την είπαμε 

Και τότε γευτήκαμε το μένος μια γης πού όποια γυναίκα πει 

το μέγεθος του έρωτα που νιώθει-- με μία φράση-- εγκαταλείποντας 

ότι ο σύζυγος κατείχε, θα υφίστατο την πιό βαριά τιμωρία 

Η Μαντζουρία είναι ένα όριο

Λεπτού πάγου και άφθονου ροδιού  από τις αμυγδαλιές 

Η ύπαρξη δεν είναι αληθινή εαν γλυστράς στο ψέμα 

Και εαν η γυναίκα δεν είναι αληθινή τίποτε στον κόσμο δεν στέκει 

Για να σταθεί θα πρέπει να φτιασιδωθεί 

Γι αυτό κύλησε στην λάσπη η Γη.

<Ο Υπερσιβηρικός > απόσπ

φανταστική γραφή

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

https://youtu.be/ffwxC9MS5kM?si=F_ZlNMFmapEqriR8

https://youtu.be/98zJlGHMCmA?si=3emnpwiPu2Q3fKNa

https://youtu.be/SiTwyDI0HM4?si=-eQm85A8fWs7YIYx

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~ΕΝΤΑΥΘΑ

Των ψυχών αύριο!
Να μας συγχωρέσουν όσοι μας μεγάλωσαν, με τόση αγάπη και υπερασπίστηκαν την πατρίδα, την πίστη, τον ελληνικό τρόπο, τον συγγενή, τον απέναντι, τον όποιο είχε ανάγκη ,
αυτοί που μέσα από την πολλή αγάπη μέσα στην πελώρια διαστολή των αισθημάτων, δώρισαν στα παιδιά τους την εργασία φωτός
Να μας συγχωρέσουν που ακόμη δεν φτάσαμε την μεγαλοσύνη τους. Των ψυχών αύριο ξημερώνει.....
.....
ΑΝΘΡΩΠΟΠΟΙΗΣΗ

ΕΝΤΑΥΘΑ (απόσπασμα)

"....γνώριζα κάποιο άλογο
που μιά μέρα, κάποτε, αποχαιρέτησε,αυτόν που εμπιστευόταν
πιό πολύ κι από τον ουρανό

στάθηκε παραδίπλα -στην μοιρολογίστρα-το χώμα σκέπαζε αργά και βασανιστικά το πρόσωπο αυτού που του μιλούσε
και του έλεγε , λέξεις ανθρώπινες, πότε για μάθημα, πότε για συμβουλή, πότε για φροντίδα, πότε για σβελτάδα
στεκόταν παραδίπλα το γενναίο ζωντανό,με την μούρη κατεβασμένη--κι αυτός ο χριστιανός άλλον στον κόσμο δεν είχε--

στεκόταν και θυμόταν τον καταρράκτη που φερε ο θεός πέρυσι , μήνα Φλεβάρη, και το κατώι έμπαζε και αυτός που ήταν τώρα νεκρός αλαφιάστηκε, ξύπνησε, με τις βράκες τις μακριές προσέτρεξε, άπλωσε μουσαμάδες, έτριψε την χαίτη και την πλάτη με τα χνώτα του,
το μπουρίνι αγρίεψε και τότε αυτός -ο ξαγρυπνισμένος--στάθηκε δίπλα στ άλογο, το κράτησε σφικτά να μη κρυώνει, άχνιζε με την ανάσα του την αλογίσια ράχη κι εριχνε ο Θεός μποτίνι κι έτρωγε ο ίδιος την βροχή........ μέχρι να ξημερώσει....

είχε δουλειά--ο μπιστικός αναβάτης του-- να πάει τα φάρμακα και τα γιατρικά, στον Πέρα Μαχαλά στην βουνοκορφή στ΄αγνάντι
έτρεμε.....ζεματιζόταν από τον πυρετό
ανέβηκε στην σέλα και έγειρε το κεφάλι του στον λαιμό μου

τότε
βάδιζα -εγώ τ άλογο-απαλά
προσέχοντας μην τον ρίξω μια και ήταν βυθισμένος σε βαθύ ύπνο, λήθαργο μου θύμιζε
είχα ξαναπάει αγώι εκεί, την ήξερα τη διαδρομή
μου είχε πει που θα πηγαίναμε, μου χε μάθει γράμματα είχα αντιληφθεί

εκείνη τη μέρα, μόλις φτάσαμε και χλιμίντρισα για να τονε ξυπνήσω
με φίλησε, όμοια η μάνα μου που την είχα χάσει από πουλάρι

και τώρα αυτός, ο πιό δικός μου άνθρωπος, σκεπάστηκε με χώμα, άνοιξαν τα σπλάχνα της Γης να κοιμηθεί, να πετάξει
να ανοίξουν οι ουρανοί για τα καλωσορίσματα...

κι ένα μοιρολόι δεν πρόλαβε -ο χριστιανός--εμένα, να μου μάθει----να τονε χαιρετήσω να τον συνοδέψει η αλογίσια λαλιά μου μέχρι τα περάσματα --

πάει ο άγιος αυτός

ορφάνεψα για πάντα κι εγώ...""

ΑΚΛΙΤΟΝ ΑΣ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

...Για τον Βαλέ σπαθί

θα σας το μαρτυρήσω

Ο Βαλεντίνο είναι από το Ναύπλιο!!!

Ναι σωστά! Μας το είχε πει ο Σούλης Αναγνωστόπουλος θείος αγαπημένος και αδελφός της μάνας μου

Ελεγε λοιπόν ο χιουμορίστας Θείος

<πάνε οι κλούβιοι λιγωμένοι να αλλάξουν καρδιές και σοκολάτες

αν ήξεραν ποτέ δεν θα το πάθαιναν

Ο Βαλεντίνο ήταν γκαρσονάκι εδώ παραπάνω στο κουτούκι του Αντρέα, μερικά μέτρα απ τον Άη -ΓΙώργη

Το όνομά του ήταν Ντίνος

Γέμιζαν τα τραπέζια της ταβέρνας και γύρω γύρω κρέμονταν τα κρασοβάρελα με το αγιωργιτικο της Νεμέας

Αφού πίναν το πρώτο αρχιζαν να αποζητούν το δεύτερο ποτηράκι
<βάλε Ντίνο ακόμη ένα>

επανάληψη από όλα τα τραπέζια κι έτρεχε το κομψό αντράκι με το μουστακάκι και μέχρι η νύχτα να πήξει ακουες στο στενό δρομάκι <Βάλε Ντίνο> <Βάλε Ντίνο>

του μεινε το Βαλεντίνος ως παρατσούκλι λοιπόν

κάποιο καλοκαιράκι τον ηγάπησε μια λεπτή ξανθιά από την Σουηδία

περίμενε με του είπε θα ξανάρθω

ο Βαλεντίνος κι αυτός κτυποκάρδησε

την περίμενε μόλις πήρε το θέρος

ο Αργολικός σαν πτερωτό μελωδούσε

...πέρασε το καλοκαιράκι

ήρθε το φθινόπωρο

πέρασε κι αυτό

και τον χειμώνα ο Βαλεντίνος μισός από την λύπη

εφκιαξε τον μπόγο του κι έφυγε για πάντα απ τ Αναπλι

δεν ξαναήρθε ποτέ....>

Γι αυτό σας λέω μακριά
δεν έχει η αγάπη γιατρειά

Αυριο λοιπόν γιορτάζει ο χαμένος συντοπίτης μου !

ΑΚΛΙΤΟΝ ΑΣ ~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Περιμένουμε θαύματα λοιπόν 

Βγάζουμε το μέσα μας 

Το ξεπλένουμε στην νεροποντή

Απλώνουμε σπλαχνικά τα ευαίσθητα στοιχεία μας 

Καλό είναι να βρεθούμε σε ήλιο δυνατό αλλά ευγενικό 

Και νηφάλια ενδον πεδίο θαυμάτων 

και τι μας λες ξύπνια;; κι αν δεν είναι θαύματα ;;

μα....δεν υπάρχουν μόνο καλά θαύματα 

και οι κατραπακιες οι ξαφνικές είναι κάτι σαν θαύμα αν κρατήσουμε την νηφαλιότητά μας 

νάιτ σε όλους

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~ΑΛΦΑ--ΚΩΔΙΚΟΣ ΓΥΝΑΙΚΑ

Κωδικός Γυναίκα !

Η ιστορική ψυχογραφία των καιρών οδηγεί σε μία καταιγιστική θεώρηση --εξόρυξης 

των παρελθόντων άχρονων χρόνων 

Θα διαπερνά καθημερινά το μπλόγκιον με επισημάνσεις με τον τρόπο που καταγράφω εδώ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τάξη Επστίν *

Το εντυπωσιακά αρνητικό φαινόμενο είναι οτι η άρχουσα τάξη του Συστήματος συνευρισκόταν και συναγελούσε και η συνουσία αφορούσε ποινικά αδικήματα ...κι όμως ολοι (ή έστω οι περισσότεροι ) έδιναν ραντεβού στο νησί του Επστίν

Οπου ανακουφίζονταν με τρόπο ζωώδη χρησιμοποιώντας ως αντικείμενο πληθυσμό ποικίλο

Ο δε Βορράς των πρώην σοσιαλιστικών χωρών κρατούσε πρωτεία μια και οι καλλονές ήξεραν οτι ξεφεύγοντας από τις περίκλειστες χώρες θα έχαιραν καριέρας μεγάλης όπου τα εύσημα τα έδιδαν οι ασύδοτοι επιφανείς των ΗΠΑ πάνω στα κρεβάτια τους.

Κάτι σαν ευαγές ίδρυμα ανακουφιζομένων ορμών, συνοδευόμενα όμως και με εγκλήματα

Και το όνομα του αεροπλάνου συμβολικό Λολίτα

Δάνειον από το άρρωστο παιδεραστικό διήγημα Ναμπούκοφ

Οπου η Λολίτα ήταν για πολλά χρόνια η φαντασίωση του μεγάλου αρσενικού μέρους σε όλες τις κλίμακες και τις κατηγορίες κι όχι μόνο στις διαταραγμένες τάξεις των πλουσίων αλλά παντού

Προσωπικά , έχω ανατρέψει τραπέζι τραβώντας το τραπεζομάνδηλο σε δείπνο σε εστιατόριο όπου ένας καθηγητής μου ανέλυε οτι δεν υπάρχει αρσενικός καθηγητής που να μη ποθεί τις μαθήτριες και να μη φαντασιώνεται (οι κόρες μου τότε μαθήτριες της πρώτης και δευτέρας Γυμνασίου ,αντίστοιχα)

Ρωτώ , το λέτε σοβαρά ;; ή με εμπαίζετε;;

Μου απάντησε <πού ζείτε;;>

Κλώτσησα το τραπέζι τραβώντας και το τραπεζομάνδηλο τον κοίταξα δολοφονικά κι αποχώρησα

Ο αρσενικός αν δε γίνει άνδρας θα εκπορνεύει ακόμη και τα γαϊδουράγκαθα

Κάτι πολύ ἀρρωστο διατάζει το ένστικτο

Και αυτό η ανθρωπότητα θα πρέπει να το δει κατάφατσα

Να περάσει ως καίομενος το σκότος να το καταπιεί και φτύνοντάς το στην έξοδο να αναγεννηθεί

Αν δεν το δει αυτό να αποχαιρετιστούμε κομψά ολοι μεταξύ μας

* τον όρο<Τάξη Επστιν> τον δανείστηκα από ένα διαφωτιστικότατο βίντεο του Simple Man για τον ρόλο που είναι περίεργος της Παμ Μποντι (σήμερα)

ΑΚΛΙΤΟΝ ΑΣ

φωτό Albert Watson, Charlotte Flossaut, New Mexico,1988 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Εκ του αντιθέτου ....

(ΣΗΜ χιλιάδες μάνες είναι χάρακες  και φυλάσσουν την  αγνότητα των παιδιών τους μέχρι την ενηλικίωση, ομως η ευκαιριακή και κατά κόρον συνεύρεση εδώ και πολλά χρόνια θεωρείται κάτι σαν απαραίτητο ορντέβρ και απεριτιφ μαζί με ευφορία μέχρι την επιστροφή στο σπίτι όπου το ψέμα ήταν πέλεκυς κι ας μην συζητιόταν)

Κάποτε που παρακάλεσα μπροστά στα παιδιά να μη μιλάνε για τσόντες και τέτοια (μεγάλη παρέα και καλά παιδιά αλλά ...) γυρνά το προσωπό της μία γνωστή και μου λέει

----------Ξέρεις οτι σε κοροΙδεύουν και σε αποκαλούν οι άντρες Οσία Πουλχερία;;

Ρώτησα τον λόγο 

-----------Είσαι στον δικό σου κόσμο, εδώ τρίζει η Αθήνα στα hotels, δν υπάρχει άντρας που να μην έχει πάντα μία ή και δύο απέξω από την οικογένεια και γυναίκα που να το γλεντάει

απάντησα οτι το παράδειγμα αυτό περνά στα παιδιά κι όσο να μη το λέμε η παιδική ψυχή το αναγνωρίζει.....εγώ για τα παιδιά νοιάζομαι , γιατί είμαι εκτός εποχής;; αυτός που φτιάχνει το μέσα του γιατί είναι οπισθοδρομικός .....μεγαλώστε τα και μετά κάντε οτι θέλετε, αλλά ολες οι ενεργειες των πολλών παρτεναίρ θα σας κυβερνούν σε όλη τη ζωή σας (αυτη την πληροφορία την ήξερα από τον πατέρα μου γιατρό που με μεγάλωσε, όπου τελικά σήμερα έχω καταλήξει οτι είχε δίκιο)

κι τελείωνε η κουβέντα κάπως έτσι....<διαλέξτε τουλάχιστον καλούς στον χαρακτήρα> 

end of the story

(σημ δεν παριστάνω την ηθική που άλλωστε δεν είμαι και ότι καλύτερο, παρά παραθέτω κάτι σοβαρό, ποιό είναι ;; η διαφύλαξη των παιδιών σε παιδική και εφηβική ηλικία . εκεί μπαίνουν τα θεμέλια. αυτό με ενδιαφέρει παρα πολύ ...οι οριοθετήσεις και η δική τους βούληση σσφυρηλατημένη

το οσια πουλχερία ήταν δική μου έκφραση μια και είχα μια γειτόνισσα στην Θεσσαλονίκη υπέροχη, μεγάλης ηλικίας αλλά υπέροχη , μου θύμιζε την μάνα μου 

την αποκαλούσα οσία

δεν το σεβάστηκαν όμως

με αυτό το κείμενο που το είχα καταγράψει 

με μείωναν

δλδ χρησιμοποιούσαν ένα πρόσωπο που είχα αγαπήσει 

και το αντέστρεφαν

τέλος πάντων,,,,,είναι γυναικεία πάθη που ευτυχώς απέχω ολωσδιόλου)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~ΑΛΦΑ--ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ

Το αδρανές ακίνητον και πάσχον από εντροπία Σύστημα εν Ελλάδι παρακολουθεί 

τον πλανητικό ζόφο της υπόθεσης Επστίν και αδυνατεί να πει οτι τα εκατομμύρια έγγραφα 

που καταγράφουν--το διαρκές έγκλημα--προέρχεται από Ψέκες

Αρα οτι είχε ειπωθεί εδώ και δεκαετίες ήταν αληθές...

Ενα ερώτημα πλανάται πάνω από τον πλανήτη

Τι ένστικτα διαθέτουν πλείστοι όπου τρέφονται σεξουαλικά από τα παιδάκια;; 

Και αυτά τα ένστικτα προέρχονται από ανθρώπινα όντα;;

Βρισκόμαστε στην πύλη βαθύτερης αποκάλυψης προερχομένη από τα αρχεία της ανθρωπότητας 

από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας

Αγαπητοί από την μία πλευρά οι έμψυχοι και από την άλλη οι άψυχοι

Πάρτε θέσεις με σταθερὀτητα 

Πάρτε θέσεις στο πλευρό των εμψύχων όντων

Αν, νικήσουμε οι άνθρωποι, είναι πιθανόν να ζήσει η Γη τις μέρες που εκατομμύρια χρόνους ονειρεύεται

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ταυτοχρόνως και την ίδια στιγμή ο πόλεμος, υπέρ της σωτηρίας της γαίας

διεξάγεται με τον εσωτερικό πόλεμο καθενός και καθε μίας από εμάς

Σ αυτη την σκληρή εσωτερική πάλη  υπάρχει μια σταθερά 

Ποιά;; 

Ο,τι σε φώτισε εκ γενετής ως ένας μικρός φάρος βρίσκεται μέσα σου και στην επιδρομή του σκότους 

σε βάρος σου αυτό το φως ν δεν χάνεται αρκεί να μην το αφήσεις να σβήσει

Πώς να μη σβήσει;;

Με την αληθινή δήλωση των αισθημάτων σου απέναντι στην καρδιά του σκότους που περιμένει να κατεβείς στον κατώτερο εαυτό σου...

Αν δεν το κάνεις και φωτίζεις τα σκοτάδια τότε το ίδιο το σκότος εγκαταλείπει

Βέβαια σε λογαριάζει ως αφελή, επειδή αδυνατεί να μπει στην αληθινή έμψυχη φύση

Σ αυτή τη μάχη, υπάρχει μία προϋπόθεση

Ν έχει ο έμψυχος ανθρωπός μας γαλουχηθεί σε αγκαλιά αγαθών γονέων

Αυτό δεν το χάνει ποτέ. Εκτός εαν κατεβεί στον κατώτερο εαυτό του παραθέτοντας τα αυτοψέυδη και τις παραμυθίες.

Αν νικήσουμε οι άνθρωποι είθε να γείρουν οι περισσότεροι σ αυτή την συνθήκη

Στην συνθήκη όπου η αγάπη του ζεύγους θαλπει ως μια μονάδα στην καρδιά του  Ενός

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

...μπουγάδα σήμερα στις Β. Μυκήνες .....

Στην Μητρόπολη του Μυκηναϊκού Ελληνικού Κόσμου διώκεται ο αυτόχθων εκ Μυκηνών άνθρωπος

Ισως εαν νικήσει λήξει ο πόλεμος στην Τροία

(φανταστική ιστορία Α)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~~ΑΛΦΑ ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η Ελλάδα ταξιδεύει χρόνια μέσα στην Ελλάδα
ακολουθώντας το χυμένο αίμα το σπαταλημένο.

Αίμα σταλαματιές κυλάνε στάζουν κάτω στον Άδη.

Πέφτουν απάνω στους νεκρούς οι σκοτωμένοι
αλλάζουν θέση δεν ξυπνάνε.

Μόνο το χέρι τους υψώνεται και δείχνει τη μεριά που
περπατάνε οι δολοφόνοι.

Η Ελλάδα ταξιδεύει χρόνια ανάμεσα στους δολοφόνους.

«Ακόμη μια νύχτα», XVI. Χρονικό, 1975. Συλλογή ΙΙ. Ερμής, 1980. 182. 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

η μεγάλη υπακοή στο Σύστημα που κατεγράφη στην περίοδο των σκευασμάτων 

έπλεξε ένα γερό δίκτυ σωτηρίας της ίδιας της εξουσίας 

το δόγμα είναι <θέλω εξουσία ακόμη και ανθρωποκτόνα αλλά την θέλω>

κι έτσι επιλέχτηκε η διαφθορά 

ουσιαστικά ψηφίστηκε ..........

έρμα στους καταρράκτες του πλανήτη λάμπουν μόνο τα παιδάκια 

οι ενήλικες κάτω από το θηριώδες σύστημα ............συμφιλιώθηκαν .......

ακόμη και στην νοοτροπία 

έρμα παιδιά των ανίσχυρων ελλήνων 

εσείς που θα σηκώσετε στα ωμάκια σας την κτηνωδία των κυρίαρχων στην γλυκειά πατρίδα μας 

οι υπερασπιστές προς το παρόν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων 

σαν φαντάσματα παρακολουθούν το στήσιμο 

σε βάρος των εναπομείναντων εδώ στην κόλαση μαζί με τα παιδιά μας 

Απ τα κόκαλα βγαλμένη των ελλήνων τα ιερά...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

...φἰλοι που συμπορευόμαστε δεν αντέχουν 

αμφισβητούν γεγονότα και ειδήσεις 

το σθένος είναι η κυρίαρχη δύναμη που πηγάζει από την πνευματικότητα κι όχι απλώς η αντοχή 

η αντοχή είναι κενή λέξη σε αυτό τον πόλεμο

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ

Το εισιτήριο
Νάναι σα νάμουν έτοιμος. Και νάναι σαν νάχω χάσει το εισιτήριο.
Οι κάβοι ν’ αφροκοπάν, κι οι αφροί να το κουνάνε μέσ’ στους καπνούς του –όρνιο– ένα καράβι.
Κι εγώ να ψάχνουμαι εδώχάμω. Και όλο-όλο …το ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ… να λέω συντρόφοι ωραίοι!…
Και να μην έρχεται μια βάρκα έως το μώλο, να μην φαινώνται πουθενά οι βαρκαρέοι… Οι βαρκαρέοι!… Το εισιτήριο!…
Να τρέμει –ζαγάρι εντός μου– η Χαλκίδα και τα όρη.
Κι εκεί να τόχουν συνεπάρει οι ανέμοι μετέωρο –μες στις αχλές του– το βαπόρι…
Ω διάολε!… Όλα νάχουν χαθεί και νάχουν πάει κι οι ανθρώποι δραπετεύσει από τους τόπους, κι αυτό το πλοίο να τραβάει και να τραβάει χωρίς μηχανικούς, χωρίς ανθρώπους…
Και χωρίς φώτα. Ακυβέρνητο!
Και όλο να χλιμιτράει στο χάος.
Κι ως θα κλαίω –κιόλας να ψάχνουμαι, να ψάχνουμαι στο μώλο κι όλο για κείνο το εισιτήριο να λέω…

ph.
Gueorgui Pinkhassov

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ποίηση που κλαιμε την ανυπαρξία μας είναι στις μέρες μας αντιδραστική 

Η ενεργή ποίηση αφορά την ενότητα και τις συνδέσεις των ανθρώπων

και γενικά πολύ φούμο και έχω βαρεθεί την κλάψα 

Καληνύχτα

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου