Η εποχή που ζήσαμε Ετελείωσε Αμετάκλητα
Η σύστασή της σενετρίβη σε μύρια στοιχεία
Η ενσωμάτωση στην νέα Αρχή θα τελεσθεί με όρους θεσμοθετημένων από Ανιδιοτελείς κυβερνήτες
Μετά την παρέλευση χρόνων χιλίων και παραπάνω θα μείνει ο απόηχος
Θα αποκαλείται ως Μεσαίωνας πρό του Μεσαίωνα που όρισαν οι Διοικητές στον παρελθόντα χ΄ρονο
Τότε φανερώθηκε τι προηγήθηκε όπου θα φανερωνόταν μετά τον ιστορικό Μεσαίωνα
Επομένως Μεσαίωνας ο Α είναι σήμερα .
Καλεσμα και πρόσκληση στο ΟΝ να συνδημιουργήσει στο Σχέδιο Του Θεού
Κατά τα άλλα η φύσις σήμερα έχει επιβάλλει σεβαστή ιερουργία στην ίδια την Ζωή
Η στιγμή που λάτρεψα που συνίσταται από την ολική κατάρρευση τους ψεύδους
έφτασε
Ο Ιστορικός Μεσαίων μας αποκαλύπτει τι έχουμε ζήσει αλλά θα ξαναζήσουμε
Κάτι σαν δύσπνοια
Η σωτηρία της ζωής είναι συνεργασία των φαινομένων όλων
και των ζώντων στη γη
τη ενορχηστρώσει του Θεού !!!
Οι αντιρρήσεις μετεβλήθησαν σε γελοιογραφίες
Οι παραπλανημένοι με ρόλο ηθοποιού κατέπεσαν στον κόσμο των καρτούνς
Το χιούμορ δεν υφίσταται
Παρά μόνον σε ότι αφορά των ηρωϊκο άνθρωπο και μόνον.
13//8//2026
Το ΘΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΡΕΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΡΑΦΡΩΝ ΕΑΥΤΟΣ
αυτού που ακολουθεί πιστά ως όρνεο πεινασμένο το παγκόσμιο καθεστώς
τους κατά τόπους εγκάθετους και τους πραιτωριανούς
Θα παρελάσουν περσόνες που θα μοιάζουν με ότι το λαϊκό ασυνείδητο αγάπησε και
ένιωσε οικείο
Μετά την Εκλειψη---Συννεφόκαμα
..........................
Γέρμα στην πόλη μου
Ανάσες κομμένες
Ο τζίτζικας κλάταρε
Η γάτα φουμάρει το φεγγάρi
Κι ο απέναντι γιασεμί μασάει,
ευωδιαστός μαχαλάς
σωσμένος από τον μαχαιροβγάλτη
14//8//2026
Η ΤΕΛΕΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ
άλλοτε μας ανασταίνει και άλλοτε μας σκοτώνει
Τι όμορφη πού είναι η Ελλάδα μας
Και πώς τα καταφέρνει και τρέχει σε γαλάζιο με τροχό τον ήλιο
Σαν παιδί, που το ρίχνει χέρι εχθρικό σε γκρεμίδι κι ένα άλλο,που την λατρεύει, την σηκώνει σ απαλή αγκαλιά και την θεραπεύει
Πόση ομορφιά
Και θέλει ψυχή να την αγαπάς, την τόση ατελεύτητη ομορφιά ν αντέχεις
15//8//2026
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΚΛΗΡΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΝΤΟΣ
----Τί είσαι;;
----Είμαι Άνθρωπος
---Και πώς το ξέρεις;;
---Από τότε που άνοιξα τα μάτια μου στην Γη λόγω Αγάπης
---Και ποιος σου είπε οτι γεννήθηκες λόγω Αγάπης
---Ενεγράφη στην ψυχή μου και αυτή το διαμοίρασε νετρίνο το νετρίνο
στο γενετικο μου υλικό και αγαπώ τα παντα λόγω αγάπης
...............
Ενας φανταστικός διάλογος με έναν φανταστικό επιτιθέμενο
αποδομητή της ανθρώπινης φύσης μας εμπνεόμενη από το Θείο
Η απάντηση έχει λόγο διά Λόγου και ξεκουρντίζει το επιτιθέμενο
ανθρωποκτόνο αφύσικο στερουμένου ψυχής
Φοράδα
ασημένια ουρά
χαίτη γαλάζια
φτερωτό της αγάπης άτι
θεριστής με σοδειά στο σκοτάδι
ξεπλυμένη από της μέρας μου τον καταρράκτη
οι γιορτές και το νερό
έχουν συγγένεια και ευγένεια
με συντροφιά την μουρμούρα του νερού
συμφιλιωμένη με την ιδέα οτι όποιος στοχαστεί με τον λόγο
θα είναι ο ηρωάς μου
φωτό
Jaques-Henri Lartigue (1894-1986)
15 Αυγούστου 2019
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Ο Άγιος Δεκαπενταύγουστος
Εφυγαν όλοι.
Ντόπιοι και ξένοι. Μόνο οι προπολεμικές σειρήνες, δεν βάρεσαν με εντολή καταφυγής στις παραλίες
Βαριεστημένα φύσηξε ένας αγεράκι με κατεβασιά από τον βράχο
Εμένα η παραμονή στην Αθήνα τέτοιες μέρες πάντα μου αρέσει
Τόσο που οταν απουσιάζω από το τελετουργικό της ερημίας της
νοιώθω ένα αξενο κενό, όπου και να μαι
Παραμονή στο κέντρο. Τα σπίτια κλείνουν, οι πόρτες σφραγίζουν
και εσύ να ακουμπάς στην πλάτη της πόρτας τη στιγμή που ακούγεται κι ο τελευταίος ήχος και να σπαρταράς από την χαρά
Απέναντι τα βιβλία,Τόμοι αδιάβαστοι ή και μισοδιαβασμένοι
Επιτέλους. Εσύ κι αυτά ακούγοντας, κανά πετούμενο και το σούρσιμο από τα πεσμένα νεράτζια
Λίγο πιό πέρα, οι τρολέτες βαριούνται, σχεδόν κρέμονται έτοιμοι να απογειωθούν... μεγάλη η λαχτάρα της σιωπής
Και εσύ να τρέχεις να βρεις τον Σαχτούρη, μανιώδη εραστή του 15αύγουστου στην Κυψέλη
Να τον απαντάς. Να διαλέγεις τον ρόλο του Μάρκο Πόλο και εκείνος να βαριέται να γίνει Χριστός.Φορά το μαρτύριο σε σένα και διαλέγει ναναι ο σκύλος.
Εσύ να παντρέψεις μέσα σου,τον Μάρκο Πόλο και τον Χριστό και ο ποιητής -που έχει διαλέξει-να ναι ο σκύλος
σπάει πλάκα με γέλιο σαν κοκάλα από καρακάξα
Το βιβλίο στην τσέπη Ενα στρυφνό και δύσκολο κείμενο
Πιθανόν να ρθει η έμπνευση .Βλέπεις είναι η ώρα που οι δρόμοι στοχάζονται
Και συ καταμεσής κάπου μεταξύ καλλιφρονά και αμερικής
ριγάς από το σπαρτάρισμα του ήχου μιάς στάλας δροσιάς σε ένα τοπίο που μόνο στην σιωπή γεννοβολά
Βραδάκι. Οι γάτες χλευάζουν.
Ο μαίστρος απλώνει την τέντα των άστρων
Κρατώ εναν αδίαβαστο και αχώνευτο Χέγκελ αγκαλιά
Προσπαθώ από φοιτήτρια να τον κατανοήσω
Αδύνατον ......Ακατόρθωτο να παραμερίσω τον αιγαιακό αθάνατο λόγο
Αστέρια παντού. Ανατριχιάζουν οι ταράτσες. Ενας ψιθυριστός λυγμός απόμακρος
Και εγώ ανεβασμένη από την σιδερένια σκάλα στα κλεφτά ξιφομαχώ με την Πούλια και τον μακρινό Αρη
...............πόσο λείπεις
...............πού να βρίσκεσαι
...............όλα τα έναστρα και οι στοχασμοί ακόμη και ο αχώνευτος Χέγκελ είναι εσύ
ανήμερα της Παναγιάς 2019
φωτό Πατησίων μεταξύ Καλλιφρονά και Πλ Αμερικής
ανήμερα κάποιον Δεκαπενταύγουστο
Μιά χαμένη ελεγεία για την Πόλη μου