ΕΝ ΕΡΗΜΩ....ΑΛΦΑ
Με την λέξη άνθρωπος, αναφέρομαι στο έμψυχο ανθρώπινο όν, με εσωτερική φυσική φορά και τάση
να συνδιαλέγεται με όρους συμπαντικούς ενώπιον Θεού και Φωτεινών Οντοτήτων
Η γενικη λέξη του ανθρώπου, θέτει σε σκιά τον άνθρωπό μας.
Αυτός ο άνθρωπος ηττάται
Η ορμή της παλίρροιας ορίζεται από πολλαπλούς κατακερματισμούς
Σαρώνοντας τους πυλώνες του πολιτισμού υπεισέρχεται σε ολική σάρωση του κατακερματισμένου ως αναπόφευκτου αποτελέσματος,
ανθρώπινου όντος
Το κατακερματισμένο ον, παύει οντολογικά να είναι ον και στερείται της ουσιαστικής ιδιότητας του
ως δημιουργημένο ον εκ του Δημιουργού
Ο άνθρωπός μας που βρίσκεται στο κέντρο της αγωνίας μου, ερημοποιείται και είναι υποχρεωμένος
να διανύσει πνευματικά και φυσικά μία αδυσώπητη έρημο
Ειναι μέγα και σπαρακτικό λάθος να σβήνουμε την ελπίδα της έλευσης Θεού και Ολυμπίων Θεικών Οντοτήτων και πέφτουμε σε αντιφάσεις που μηδενίζουν την ύπαρξη
Αρα αναμένουμε την έλευση που είναι πιθανόν στον ανθρώπινο χρονικό ορίζοντα να εγγράφει χιλιετηρίδες
β΄
Σε έρημο τόπο οι μνήμες ζωντανές ροές,παραμένουν με ανεξίτηλο αποτύπωμα αστρικής συχνότητας -- κατεβασιά στα οικεία πρανή
㨴
Τροφοδοτούμε την ισχύ τους
Βλάβη στην λογική
που λειτουργεί στις μέχρι τώρα χρονογραμμές
που έχουν καταργηθεί
Αντιμέτωποι με την πραγματικότητά μας
ΑΣ
25//6//2026
Ανατινάξεις τελευταίων ελληνικών επιχειρήσεων
η Βενεζουέλα σε ρόλο πλανητικής εικόνας ως Γάζα νο 2
Οι σεισμοί οχι δεν είναι φυσικοί
προέρχονται από τους εκτελεστές
.........και εμένα οι φίλοι μου δεν είναι καλά
καθόλου καλά
στα χέρια νοσοκομείων ...μεταμοντέρνων κόλπων
Σφαγή της λογικής και μεθοδεύσεις προερχόμενες
από τα κέντρα που επιδίδονται στην θραύση --ναι στην θραύση--
της υπόστασης του ανθρώπινου όντος
Ο αντίλογος οτι ο Θεός δεν θα αφήσει τα δημιουργήματά του
στερείται σαφήνειας
Ο Θεός συντρέχει τον αθώο έμπλεο γλυκείας ανθρωπιάς
με ψυχή ως λύρα του Σύμπαντος
Ο κενός και ο άδειος , διέκοψε την σύνδεση
ως κύμβαλον αλαλάζον τωρα αφανίζεται σε βοριά που φυσά όμως πυρ
Ευρίσκεται στο θέλημα του Θεού και είθε να στραφεί
Αλλωστε όλοι τώρα συναντάμε το Θείον
Και ο Θεός γνωρίζει και τα ψεύδη και τις αλήθειες
Μέρες μεστές μέσα στο κακοτράχαλο σύνδρομο καιρικό με φορά καταιγιστική, ως ένα δρολάπι
Ο καιρός ετράβηξε τα ενδύματα και τα ψευδή μας και έσπασε τον καθρέφτη
Αντίκρυ στο Ολον
Μέρες ευεργετικές που ο πολεμιστής του Χριστού ολόγυμνος θα εκπέμψει το αίτιο εκ της τελικής ψυχικής ινός
Αγαπάς τον άλλον;; Και Πολεμάς για τον άλλον;;
το έσχατο στοιχείο στην ματιά του χάους του Θεού
θα εγγράψει στον αιθέρα των όντων εαν έγινε ο ίδιος άγάπη
Εαν λόγω αγάπης εξεχώρισεν από τους πολλούς και από την ποταπότητα
Κι αυτό δεν κρίνεται από τον ίδιο
Ο Ζυγός ταράζει το Σύμπαν και η χείρα είναι θείκή
ΑΣ
28//6//2026
όπου οτι βλέπαμε δεν το διακρίναμε
παρά μόνο στην παιδική και αρκετά νεανική ηλικία
....δεν διακρίναμε οτι το πεδίο γη παραμόρφωνε το οπτικό νοητικό νεύρο με κάθε τρόπο και παντων των πειραγμένων μέτρων
----ενσταντανέ
οι έλληνες αδυνατούν να νοικιάσουν ομπρέλες
και όσοι μπορούν είναι ξένοι και οι (ας πούμε γηγενείς )οι συνεργάτες της μεγάλης προδοσίας
--στα σινεμά του Δήμου είναι υποχρεωτική η είσοδος με εισιτήριο μόνο με κάρτα
δλδ οι μη έχοντες κάρτα αντιμετωπίζονται ως "αποβλητέοι" από το Σύστημα
το χειρότερο είναι οτι εαν κάποιος καταδικάσει το μέτρο στην είσοδο υβρίζεται από την λεγόμενη ουρά με τρόπο σκαιότατο
η δε ουρά αναφωνεί "εαν δεν θέλεις την κάρτα να μη πάς να πάρεις τον μισθό ή την σύνταξη
Εν πόλη ο λαός --ως όχλος--σηκώνει τον αντίχειρα με συμβολισμό--φάτε τον αυτόν που μας χαλά τις "ωραίες" μας ώρες
Είναι αναγκαία η Έρημος ως τελευταία λύση
γ ΄΄
...μεγάλη ανάγκη η διάσχιση μιας ερήμου
που διαφυλάσσει ως αποτροπαϊκό λόγω τεράστιας άσκησης, την διαύγεια της ψυχής μας
δ"
Νίκος Καρούζος
Διευθυντής του μηδενός έχω δικούς μου χειρισμούς
θρησκείας.
υφίσταμαι τη ζωή ωσάν περιφραστικός γαλαξίας
όσιος του κακού και μάρτυρας του πόνου.
Χάρμα η ξιπολιά σε καλοκαίρια ρωμαίικα!
30//6//2026
Θα σου γράψω τηλεπαθητικά .......
Ξάπλα σε μία σχεδία χωρίς σκοινιά και δίχως σιδερένιο βάρος στον πάτο
Απαλός ο μπάτης δεν ανεμίζει ουτε ένα γιασεμί
Αν αλλάξει κι έχω γλυκοκοιμηθεί, θα λαχταρήσω μεσοπέλαγα
Κάτι οι γλάροι, κάτι η μακρινή από σε ανάσα
ίσως και ο ήλιος αν ξιφουλκήσει στα πελάγη
....ίσως κρατήσω την χαμένη πατρίδα που όσο πάει μικραίνει
Κάτι η απόγνωση λίγο η αδιαφορία των πολλών,ίσως
εξατμιστεί από το στέρνο και ζήσω στερνά ανάλαφρη
ΑΣ
Β΄΄
Γράμμα --1---
.......η τιμωρία η εκδικητική των συφοριασμένων κόβεται και ράβεται κατακαλόκαιρο
........υποθέτουν πώς είμαστε ήδη εγκαυματίες από την πύρινη τοξοβολία
.......τώρα που θα ορθώσουν ως μία πυροβολαρχία σχέδιον τελικό
σκαρωμένο στα βρώμικά μυαλά τους
Χρονολόγιο 30//6//2026
ΑΣ---
Γ΄΄
ίσως μέσα στα όνειρά μου ήρθες γιά ένα τελικό αποχαιρετισμό
ίσως πάλι να ξαφνιάστηκες που μιά σχεδία με λυγμό μουρμουρητό στο αφρόκυμα
πλέει μονάχη,
απέναντι στην ακτογραμμή ο σκονίζαλος κρύβει τα όρη
αυτούς τους βράχους που έχουν όλοι σκαλισμένα πρόσωπα
και ένα ζωγραφισμένο ερώτημα , εαν υπάρχουμε ή αφησαμε τις δικές μας σκιές να κλέψουν
την δροσιά της ψυχής μας
πώς το μπόρεσαν πολλοί παρά πολλοί να συγχωνευτούν με το άξενο γκρίζο μιάς σκιάς
βαριάς, τσιμέντο, από τον τρόμο μη τυχόν και δεν υπακούσουν
σ αυτούς, που μας εκτελούν
Στην σχεδία πιθανόν το απαντήσω
...............αλλά τώρα πιά είναι αργά πολύ αργά και το πέπλο από ένα χάδι της πάχνης των βουνών είναι αυτό που με αγκαλιάζει
τα βουνά που με δίδαξαν περηφάνεια και στάση απαράδοτη
είναι κάποιος άλλος σ αυτό γιά είμαι μόνη............
ΑΣ
1//7//2026
Η Αυλαία που έκρυβε τον φοβερό ανθρωποκτόνο σχέδιασμό
των Ηγεμόνων ................στέκει ως ένας άλλος Hannibal Lecter γυμνός.
ΑΣ
"‘Εχετε την ιδέα πως κάνετε ποίηση, όταν το αίμα σας είναι καλά σιγουρεμένο στις φλέβες;” Ν.Κ.(Ν Καρούζος)
B''
τώρα στην πατρίδα
μπήγουν στιλέτα κάθε στιγμή και κάθε λεπτό
στο στέρνο και τις φλέβες των ανυπότακτων
αυτών που τολμούν να σταθούν σε ευθύ λόγο και να πουν
εγώ ...εγώ...μόνος μου την πατρίδα θα σώσω
αν είσαι εδώ στην αδέσποτη σχεδία θα σε ρωτήσω κάτι.....
τους ακούς ;; πες μου τους ακούς;;
.......ξάφνου στάζει ο ουρανός σταφύλια
τρυγητής ο Θεός
και γέμισαν οι παλάμες σου ρόγες ροζακί σταφυλι φερμένο από αμπελώνες ορεινούς
με την δρόσο της γης στα σπλάχνα τους
γιόμισαν οι παλάμες ρόγες από κλαδιά δροσερά με σταφύλους
να χορεύουν στο φως με τον ήχο του Αυλητή
στις χαρακιες της παλάμης ολόγλυκα ρυάκια κυλούσαν
την αλμύρα γλυκειά ροή
κι εγώ που πάντα στις παλάμες σου, έτρεφα συγκινητική αγάπη
αγκαλιάζοντας τον ώμο και το κορμί οι παλάμες θύμιζαν πάντα μα πάντα την σταφυλή
ολόγλυκο φιλι
Δ''
Δηλητηριασμένο το ανεμοκουβάλημα
Καλά, ακόμη και τον αέρα σκότωσαν ;;
Τον έστησαν στη μάντρα και τουφέκησαν το μαιστράλι;;
Οι παλάμες σου , ο χαμός, η απόγνωσή μου
μαζί και η τρομερή και φοβερή όψη της ανυπότακτης ψυχής ........
ψυχή με βρυχηθμό και ένταση σ όλο το σύμπαν
η Γη σε ανάσταση
ή θα αναστηθεί ή θα αφανιστεί
επί ποδός ελληνοπρεπώς
μεθυσμένοι αλλοπαρμένοι χορός των αρχαίων χορικών ποδοβολητό '
ερωτευμένοι, παιδιά του φωτός και των γραμμών με αιχμή φλογερή
φως στην καρδιά μας
το ανίκητον και αθάνατο
3//7//2026
Θαλασσινή λωρίδα χωρίζει δυό στεριές
ενώνει δυό θάλασσες
Με το μπουγάζι να κοιμάται στα βλέφαρα
ενώνει ουρανό και γή
Μπουγάζι στην ψυχή φτιάχνει του έρωτα τον καταρράκτη
..............μπουγάζι μου........................