Georgios Kondis
ΜΝΗΜΗ ΖΑΚΛΙΝ ΝΤΕ ΡΟΜΙΓΥ (Jacqueline de Romilly)
Σαν σήμερα, στις 18 Δεκεμβρίου 2010, έφευγε για το μεγάλο ταξίδι ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα των Ελληνικών Γραμμάτων η Ζακλίν ντε Ρομιγύ (Jacqueline de Romilly). Η Γαλλία και ο κόσμος έχαναν μια από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της παγκόσμιας διανόησης. Η Ελλάδα έχανε ένα από τα πολυτιμότερα στηρίγματά της παρ’ότι κληρονομούσε ένα έργο του οποίου ο πλούτος και οι διαστάσεις παραμένουν, δυστυχώς, για το ευρύ κοινό άγνωστες. Το πνεύμα και ο δυναμισμός της καταφέρνουν να σπάσουν το κατεστημένο στα μεγαλύτερα κέντρα της γαλλικής διανόησης με παγκόσμια ακτινοβολία. Πρώτη γυναίκα καθηγήτρια στο περίφημο College de France και δεύτερη γυναίκα μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας μετά την Μαργκερίτ Γιουρσενάρ (Marguerite Yourcenar). Ξεκινώντας από την Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα η Ζακλίν ντε Ρομιγύ θα μας κληροδοτήσει την αγάπη της για την Ελλάδα, την ιστορία και τη φιλοσοφία της σε ένα εξαιρετικά μεγάλο αναλυτικό έργο. Η σημασία του δεν πηγάζει μόνο από την ανάλυση των κλασικών έργων της αρχαιοελληνικής σκέψης των μεγάλων στοχαστών (Θουκυδίδης, Όμηρος, Πλάτων, Αριστοτέλης, Αισχύλος, Ευριπίδης, Σοφοκλής…..), αλλά και από την πνευματική πληρότητα με την οποία προσδιορίζει τις σύγχρονες προεκτάσεις.
Στο «Μαθήματα Ελληνικών» γράφει: "Όσοι υποστηρίζουν ενεργά τον εξοβελισμό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας από την εκπαίδευση – τόσο στην Γαλλία όσο και σε άλλες χώρες - , έχουν την εντύπωση ότι τα ελληνικά ήταν η γλώσσα μιας πολύ μικρής χώρας που είχε πάψει να είναι ανεξάρτητη πριν ακόμα τη χριστιανική εποχή και πως, κατά συνέπεια, η ύπαρξή τους ανήκει σε ένα μακρινό παρελθόν. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ατόπημα. Γιατί, αντίθετα, η ελληνική γλώσσα παρουσιάζει την ιδιαιτερότητα ότι δεν έπαψε ποτέ, από την απώτατη Αρχαιότητα, να διαδίδεται σε ολόκληρο τον κόσμο, χωρίς μάλιστα να την επιβάλλει καμία πολιτική αρχή".
Η Ελληνική Πολιτεία γαλαντόμα σε προσφορές «μεγαλόσταυρων» και απολύτως αλλοτριωμένη και φοβική απέναντι στη δύναμη και το κύρος των Ελληνικών Γραμμάτων, έδωσε την ελληνική υποκοότητα στην Ζακλίν ντε Ρομιγύ το 1995 και την ανακήρυξε πρέσβειρα του Ελληνισμού ΤΟ 2001, κατορθώνοντας ταυτόχρονα με μοναδική προσήλωση μέσα στο χρόνο, να διαλύσει την ελληνική παιδεία και την εκπαίδευση.
Στο «Μαθήματα Ελληνικών» γράφει: "Όσοι υποστηρίζουν ενεργά τον εξοβελισμό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας από την εκπαίδευση – τόσο στην Γαλλία όσο και σε άλλες χώρες - , έχουν την εντύπωση ότι τα ελληνικά ήταν η γλώσσα μιας πολύ μικρής χώρας που είχε πάψει να είναι ανεξάρτητη πριν ακόμα τη χριστιανική εποχή και πως, κατά συνέπεια, η ύπαρξή τους ανήκει σε ένα μακρινό παρελθόν. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ατόπημα. Γιατί, αντίθετα, η ελληνική γλώσσα παρουσιάζει την ιδιαιτερότητα ότι δεν έπαψε ποτέ, από την απώτατη Αρχαιότητα, να διαδίδεται σε ολόκληρο τον κόσμο, χωρίς μάλιστα να την επιβάλλει καμία πολιτική αρχή".
Η Ελληνική Πολιτεία γαλαντόμα σε προσφορές «μεγαλόσταυρων» και απολύτως αλλοτριωμένη και φοβική απέναντι στη δύναμη και το κύρος των Ελληνικών Γραμμάτων, έδωσε την ελληνική υποκοότητα στην Ζακλίν ντε Ρομιγύ το 1995 και την ανακήρυξε πρέσβειρα του Ελληνισμού ΤΟ 2001, κατορθώνοντας ταυτόχρονα με μοναδική προσήλωση μέσα στο χρόνο, να διαλύσει την ελληνική παιδεία και την εκπαίδευση.
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου