Η μνήμη του Ελληνικού λαού 3 Δεκέμβρη μετατρέπεται σε αιμοφόρο αγγείο, διαπερνώντας το κοινό μας σώμα.
Καθ ότι γιά την επούλωση του τραύματος χρησιμοποιήθηκαν κλωστές μόνο από το μίσος
Κανένας από τους υπεύθυνους δεν στάθηκε στην άκρη της δημιουργημένης Αβύσσου
Κι είναι εκ πείρας γνωστό ότι ο δόλος των υπευθύνων προκειμένου να αποστρέψουν το βλέμμα από την φρικτή δική τους ευθύνη, μεταφέρεται με τρόπο ύπουλο κι από την πίσω πόρτα στον Λαό
Κι ο λάος -νήπιος με εγκληματική αφέλεια-μεταλλάσσεται σε όχλο
Ο όχλος μόνο καταστρέφει Δεν δημιουργεί τίποτε περαν του μίσους
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά με κατάληξη το σήμερα που όσο και να μη το καταλαβαίνουμε μάλλον μας λειώνουν οι μυλόπετρες της ιστορίας.
Και θέλει δουλειά και σθένος , θέλει πνεύμα αγαθό να κάνεις τις μυλόπετρες αιθέρα
Η εμμονή ενστικτωδώς των πολλών της εποχής του αδελφοκτόνου μίσους είναι επειδή σταθήκαμε υπόχρεοι και σκυφτοί σ αυτούς που έφταιξαν και μας μετέτρεψαν σε δική τους κολυμπήθρα
Εκτοτε το μόνο σύνθημα που συνεπαίρνει το αλαφιασμένο πλήθος αποτελεί θεραπαινίδα της ατομικής οφέλειας
Το αληθές συμπέρασμα του ολέθρου όμως βρίσκεται στο κοινωνείν και όχι στην ατομική γνώμη.
Το κοινωνείν όμως υπηρετείται από όρθιους
.....................................Αθήνα Κέντρο, λες και τα χιόνια μας απέκλεισαν από την οικουμένη Οι γίγαντες βρυχώνται και νοιώθω να γινόμαστε μπαλάκι για τις μαλάξεις στη χούφτα των ισχυρών αρπακτικών
Λίγοι εμμένουν στην σωτηρία μας ως λαού
Οι πολλοί καταδέχονται ακόμη και τα ρεψίματα των γόνων που ορίστηκαν από κούνια να άρχουν μέσα από ένα αβυσσαλέο και σκοτεινό σύστημα νομής της εξουσιάς
Οι άλλοι στέκουν στα περάσματα
Ισως το δρεπάνι του Χάρου τους σαρώσει
Αυτοί όμως με στεφάνι από του ήλιου τα μάτια θα λάμπουν πάντα στα σκοτάδια
Η μόνη αλήθεια είναι Αυτοί
Πόσο τους αγαπώ δεν λέγεται
ph Christophe Jacrot - Norilsk Siberia 2017
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου