" Ο ΕΝ ΤΗ ΦΩΝΗ ΑΦΩΝΩΣ ΦΘΕΓΓΟΜΕΝΟΣ"ΑΝΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ -ΣΤΑΙΚΟΥ

Άννα Αναγνώστη

«ο εν τη φωνή αφώνως φθεγγόμενος»

Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Χειμώνας βαρύς στην Πόλη. 

Ψες ο Βοριάς ενέσκηψε δριμύς , οξύς.

Το χιόνι παχύ και βαρύ πλάκωσε , τύλιξε λεωφόρους και

 δρόμους.

Ο θόρυβος κρύφτηκε, οι κάτοικοι αποσύρθηκαν.

Λαιμητόμος το χιόνι

Κρεμασμένη στο σκοινί αιωρείται η φτώχεια

Απαγορευμένη λέξη ο «φτωχός» 

Αφαντη από το λεξικό, σε απηνή διωγμό τα

 χρόνια  της θυσίας ενός ολόκληρου λαού.

 Θυσία ...  

Κρότος από ερπύστρια διδερόφρακτου άρματος στην χιονισμένη

 άσφαλτο 

Οι κάτοικοι κρύφτηκαν.

Απειλή ο Χειμώνας

Οι πόλεις δεν ήταν φτιαγμένες για τέτοια σφοδρά γεγονότα

 Ηταν λιμοκοντόρισες και σουφραζέτες, με προγραμματισμένη

 εντολή αντιστροφής της φύσης και της φυσικής ροής των 

πραγμάτων

.

Μυρτιά .Ετών 50.

Φτωχή.

Η φτώχεια έσφιγγε σαν ηλεκτροφόρα μπάρα καλωδίων το

 γυναικείο κορμί τα τελευταία χρόνια

.

Το μεγάλο θύμα των σύγχρονων προγραφών του

  Σύλλα και του Μάριου

 Ολοκληρωτικός αφανισμός της ελεύθερης εργασίας

Η απειλή  σαφής: «ή εργαλείο δικό μας ή φτωχός»

.

Χιόνι βαρύ, πυκνό, σκεπάζοντας τα πάντα 

.

Αδιάβατοι οι δρόμοι. Αποσυρμένες οι συγκοινωνίες τις τελευταίες

 ώρες…

Ημέρα γιορτής της πρωτοχρονιάς.

Γιορτή δύσβατη για πολλούς, όπου θα πρέπει και ο άνεργος να

 χαρεί 

Κι όμως από κει που περνά η φτώχεια οργώνονται  τα

 άγια περάσματα των αγώνων

 Οι γιορτές σημειώνονται με απουσίες στο παρουσιολόγιο του

 χρόνου όταν το άδικο πνίγει τον άνθρωπο

Επίσημο δείπνο με «γόπα ψητή στην ξυλόσομπα» στον στενό

 φίλο Σίμο

Για την γιορτή της πρωτοχρονιάς.

Γόπα ψαρεμένη στο Πέραμα.

Μαζί και ένα καρβελάκι ζυμωμένο με συνταγή παραδοσιακή…

Ο Σίμος.

 Καλόσυνάτος, γελαστός  και ανοιχτόκαρδος.

Αψίκορος και δουλευταράς

Σαλτάρισε στον σβέρκο του μαουνιέρη πριν δυό χρόνια που τους

 μάζεψε από την στοά του ορυχείου αργά και οι εργάτες 

κοκκάλωσαν από το ψύχος. 

Ο Σίμος είχε περάσει ένα ατύχημα,

 η νομοθεσία για να το αναφέρει είχε κάνει φτερά και δύσπνοος,

 άκουσε μές στο μαβί φως τ’  απόβραδου την εντολή:

«Βαράτε κουπί ηλίθιοι, ξεμείναμε από την μηχανή»

Σαλτάρισε.

Δεν  άντεξε την λέξη «ηλίθιοι»

Ορμησε στον μαουνιέρη .Τους χώρισαν οι άλλοι.

Στη συνέχεια ο Σίμος αποκλείστηκε –περίπου ως επικηρυγμένος-

 από όλες τις λίστες βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων

 Από τότε η φτώχεια τον συνέθλιβε αργά και μεθοδικά.

Μυρτιά και Σίμος μαζί στο γιορταστικό δείπνο.

Χωρίς φιοριτούρες και μνημόσυνα, δίχως τον θάνατο να φοράει

 μονόπαντα το μαύρο, με αφαιρεμένους τους τυράννους από το

 λιτό και μικρό τραπέζι.

Με ένα «χρόνια –πολλά» για το καλό του μέλλοντος και της σπίθας

 που καταφέρνει να καίει τα ανθρώπινά μας.

Η Μυρτιά είχε τις προάλλες «αποσύρει» από τον λογαριασμό στην

 τράπεζα της γειτονιάς το ελάχιστο που είχε αφήσει που ήταν 1.40,

 όσο το εισιτήριο για τον Σίμο.

Το χιόνι όμως ανέβηκε, υψώθηκε και κάλυψε μάντρες και τοίχους.

Δεν το χε εύκολο να απουσιάσει ως μοναδική καλεσμένη.

Η διαδρομή ήταν μεγάλη. Στην άλλη άκρη .Λίγο έξω από τον

 Πειραιά.

Αποφάσισε να πάει με τα πόδια.

Για να αντέξει άρχισε να ονειρεύεται, και σιωπηλά, 

 ......."σόμπα -ζέστη-καρβέλι-στάχυ-ελαιώνας-θάλασσα αχνιστή

 εργάτης,μεροκάματο, εργασία,λουλούδια, έρωτας, πάλι ζέστη…..»

Μετά άλλες λέξεις πολλές με εικόνες. «δακτυλήθρα, κλώστη,

 βελόνα, παλτό, φιγουρίνι, κομψό..»

 Η Μυρτιά υπήρξε σπουδαία ράφτρα.

Τα  πόδια της βούλιαζαν και άρχισαν να κοκκαλώνουν

Ο Πειραιάς ήταν μακριά Ισως, τα πέρα φωτάκια να ήταν τα πρώτα

 σπίτια.

Κανείς στην λεωφόρο

 Ένα βουερό κύμα βοριά την ταρακούνησε.

Σωριάστηκε

.

Την άλλη μέρα,πάσχισαν να βρουν την ταυτότητά της

Αδύνατον.

Η Μυρτιά με πτώση έγραψε τους νέους φθόγγους της ανθρώπινης

 λαλιάς .

Στις  μελλοντικές επαναστάσεις μάλλον θα ηγηθούν οι Αχτίτσες

 του Παπαδιαμάντη, οι Μυρτιές μαστόρισσες καταργημένες και οι

 Σίμοι που βάλθηκαν να αναποδογυρίσουν τον ρυθμό της αδικίας.

Οι λέξεις μάλλον θα ειπωθούν διαφορετικά Μιά μιά, θα

 ξανακερδίζονται σωσμένες από τις ψυχωμένες μάχες.

Εφημερίδα "Ρήξη" 
Δεκέμβριος 2016









Πηγή: ΑΣτάικου
 Ανάρτηση: ΑΣτάικου