Ονειρεύτηκα την θάλασσα χθες.......
Δυό καρέκλες -μία για μένα και μία γιά σένα-μπροστά μας η απλωσιά του πέλαγου
Το τραπέζι πατούσε σε τρυφερές τούφες απήγανου
Δεν κρατούσαμε τίποτε ..
Θα χαλούσε το ιλαρό του τοπίου προσωπο, η παρεμβολή ξένων πραγμάτων
Τα χέρια μας μπερδεμένα
Η ζέστα μας φλογί από το κορμί, πέταξε στην απέναντι κορφή
φιλιά ξέπλυναν τα φύλλα, στα πράσινα πρανή
Ο αέρας καταλαγιασμένος, λες και συνόδευε τη δική μας μικρή ιερουργία
Παραπέρα, θαρρώ, ένας σταυρός ξύλινος ξεφλουδισμένος μπηγμένος στο χώμα έστεκε σε ταλάντωση νοτισμένου αγέρα
Στρατιώτης μαχόμενος, ιστίο από ναυάγιο σωσμένο
Την ίδια θέα βλέπαμε
Εμεις, τα πάθη, η χαρά και το δάκρυ
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου