.....να ταξιδεύεις........
τά ανθρώπινα πρόσωπα είναι τοπία.....
να φεύγεις ...οι ανθρώπινες χαρακιές είναι ποτάμια
να μ αγαπάς όσο αγαπιούνται οι άνθρωποι
να κάνεις αιωρούμενες εξέδρες τους τόπους...
να σ αγαπούν όπως η γη το βλασταράκι
να σε βλέπω να γέρνεις το δείλι ερωτευμένος και να μην ανήκεις
......να ταξιδεύεις το θολό άνθρώπινο τοπίο γεμάτος αγωνία
να το αγαπάς
και να μ αγαπάς
να σ αγαπούν όλα τα πλάσματα που εσύ γλυκομιλάς
να συντρίβεις το τόξο του χρόνου....και να νικάς...
να κάνεις την ψυχή σου λέξεις και να σε ......νικούν...
η ήττα να σκορπάει στό πέλαγο
.......
κι ο βυθός να σε γεμίζει δροσιά κι αλάτι
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου