Απελπίσου
Πολύ μεγάλη συζήτηση. Εαν κάποιος δεν απελπίζεται τούτες τις ώρες μάλλον, αδυνατεί να μετέχει της απελπισίας ως υπαρξιακή κατακραυγή. Χαμένος είναι ο άνθρωπος αυτός,(οντολογικά πάντα), αλλά ο ίδιος δεν το πλησιάζει ως σκέψη.
Ο αληθινά απελπισμένος, ουδόλως ενδιαφέρεται για τον αδιάφορο, για αυτόν που αδυνατεί να μετέχει του ολέθρου.
Βιώνει σε κενό ελπίδας την απόγνωση.
Άλλωστε η ελευθερία δεν είναι κάτι έξω από τον άνθρωπο
Ο άπραγος της απελπισίας δεν έχει δυνατότητα να βιώσει την προσωπική του ελευθερία .
Πολύ μεγάλη συζήτηση. Εαν κάποιος δεν απελπίζεται τούτες τις ώρες μάλλον, αδυνατεί να μετέχει της απελπισίας ως υπαρξιακή κατακραυγή. Χαμένος είναι ο άνθρωπος αυτός,(οντολογικά πάντα), αλλά ο ίδιος δεν το πλησιάζει ως σκέψη.
Ο αληθινά απελπισμένος, ουδόλως ενδιαφέρεται για τον αδιάφορο, για αυτόν που αδυνατεί να μετέχει του ολέθρου.
Βιώνει σε κενό ελπίδας την απόγνωση.
Άλλωστε η ελευθερία δεν είναι κάτι έξω από τον άνθρωπο
Ο άπραγος της απελπισίας δεν έχει δυνατότητα να βιώσει την προσωπική του ελευθερία .
Τον Δάσκαλο Νίκο Καρούζο θυμήθηκα, που έγραψε:
"«Απελπίσου τέλος πάντων ως άνθρωπος, ορθώσου στα νύχια της αγωνίας, γίνου διάττορος»,
Γίνε ένα στερεό μόριο πίπτον εκ του ουρανίου θόλου
(ΔΙΑΤΤΟΡΕΣλέξη του ίδιου του Καρούζου.Από τους διάττοντες αστέρες.Αντιγράφω από το λεξικό του Δημητράκου: "τα από του ουρανίου θόλου επι της γης πίπτοντα ελαχιστοβαρή στερεά μόρια.)
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου