Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Εἰκόν᾿ ἀχειροποίητη, ποὺ στὴν καρδιά µου σ᾿ εἶχα,
κ᾿ εἶχα γιὰ µόνο φυλαχτὸ µία της κορφῆς σου τρίχα.
Ὀνείρατα στὸν ὕπνο µου µαυροφτερουγιασµένα,
σὰν περιστέρι στὴ σπηλιὰ µ᾿ ἐτάραξαν γιὰ σένα.
Κίνδυνο, µαῦρο σύννεφο, οἱ µάγισσες µοῦ λένε·
τ᾿ ἀηδόνια αὐτὰ ποὺ κελαδοῦν µοῦ φαίνονται νὰ κλαῖνε.
Νὰ σὲ χαρῆ κ᾿ ἡ ἄνοιξη µαζὶ µὲ τὰ λουλούδια,
ὁποῦ ῾ναι σὰν ἀµέτρητα ζωγραφιστὰ τραγούδια(!)
Εἰκόν᾿ ἀχειροποίητη, ποὺ στὴν καρδιά µου σ᾿ εἶχα,
κ᾿ εἶχα γιὰ µόνο φυλαχτὸ µία της κορφῆς σου τρίχα.
Ὀνείρατα στὸν ὕπνο µου µαυροφτερουγιασµένα,
σὰν περιστέρι στὴ σπηλιὰ µ᾿ ἐτάραξαν γιὰ σένα.
Κίνδυνο, µαῦρο σύννεφο, οἱ µάγισσες µοῦ λένε·
τ᾿ ἀηδόνια αὐτὰ ποὺ κελαδοῦν µοῦ φαίνονται νὰ κλαῖνε.
Νὰ σὲ χαρῆ κ᾿ ἡ ἄνοιξη µαζὶ µὲ τὰ λουλούδια,
ὁποῦ ῾ναι σὰν ἀµέτρητα ζωγραφιστὰ τραγούδια(!)
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου