Ο αέρας φύσαγε σαν γύφτος.
(η πρώτη φράση από το «Ένα Παιδί Μετράει τ’ Άστρα»)
Η εισαγωγή του Μενέλαου Λουντέμη παρέμεινε εισαγωγή όλων των αιώνων της ελληνίδας ψυχής
Πολυπαθείς, μεγάλη η θέληση και ακονισμένος νους κατ ανάγκη και υποχρεωτικά επειδή ο αέρας στα μέρη μας φυσά πάντα σαν γύφτος. Ιδού τα εδάφη μας
Πολυπαθείς, μεγάλη η θέληση και ακονισμένος νους κατ ανάγκη και υποχρεωτικά επειδή ο αέρας στα μέρη μας φυσά πάντα σαν γύφτος. Ιδού τα εδάφη μας

Σημασία έχει ν αγαπάς---- Μενέλαος Λουντέμης
-----"μετά τον πόλεμο βολευτήκαμε......μας προσέφεραν αίθουσα με προβολή ωραίων εικόνων......χωρούσαμε όλοι.......και τι δε βλέπαμε.....στο τέλος εθιστήκαμε ........κάποιος φώναζε κι ούρλιαζε απ έξω........δεν είχαμε δει σε εικόνα το ουρλιαχτό και το αφήσαμε να προσπεράσει........εαν έρθει στην φωτό "το ουρλιαχτό" όλοι μαζί θα στασιάσουμε ...........στην εικόνα ....θα διαμαρτυρηθούμε"----------
Σημασία έχει ν αγαπάς την τραγικότητα του ανθρώπου

"Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά." (2) Μενέλαος Λουντέμης
(2)....."Βολεμένοι στην εικόνα εμείς, με σφοδρή βία ξαφνικά οι αιθουσάρχες ξεκίνησαν την απόσυρση......... αναρωτηθήκαμε άραγε ποιοί είναι οι αιθουσάρχες.........πήραμε την απάντηση οτι στο καζίνο της παραπάνω γωνίας το γκαλοπ ήταν η κάλπη........αλαφιαστήκαμε ....αλληλοκοιταχτήκαμε (είχαμε εν τω μεταξύ ξεχαστεί μεταξύ μας , θυμόμαστε μόνο τα πρόσωπα από τις εικόνες)
άρχισε μια φράση να στριγγλίζει με αλλοφροσύνη
"μ αγαπάς;;;" ..πες μου μ αγαπάς ;;
θυμισέ του τι σημαίναι, γκουγκλάρισέ το , βρες τα συνώνυμα
στη συνέχεια μεσα σε πανικό μεταφερθήκαμε αλλού -δεν ξέρω πού- και κατά λάθος πατήσαμε έναν μικρό ξεχασμένο λουστράκο (μάλλον αναμεταξύ μας ο μόνος ζωντανός)
έκλπηκτη τον ακούω να μου λέει "εγώ κυρία σας αγαπώ όταν στην Χαλκίδα πετάξατε στη θάλασσα το κασελάκι και με το ζόρι με στείλατε στο θρανίο"
Λύγισα Μόλις θυμήθηκα τι σημαίνει ΕΓΩ σ αγαπώ.."
άρχισε μια φράση να στριγγλίζει με αλλοφροσύνη
"μ αγαπάς;;;" ..πες μου μ αγαπάς ;;
θυμισέ του τι σημαίναι, γκουγκλάρισέ το , βρες τα συνώνυμα
στη συνέχεια μεσα σε πανικό μεταφερθήκαμε αλλού -δεν ξέρω πού- και κατά λάθος πατήσαμε έναν μικρό ξεχασμένο λουστράκο (μάλλον αναμεταξύ μας ο μόνος ζωντανός)
έκλπηκτη τον ακούω να μου λέει "εγώ κυρία σας αγαπώ όταν στην Χαλκίδα πετάξατε στη θάλασσα το κασελάκι και με το ζόρι με στείλατε στο θρανίο"
Λύγισα Μόλις θυμήθηκα τι σημαίνει ΕΓΩ σ αγαπώ.."
(όταν ο Λουντέμης με το κασελάκι του συναντήθηκε στην Χαλκίδα με τον Σκαρίμπα και ο κυρ Γιάννης το πέταξε στη θάλασσα..............ψάξτε το.........)

Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου