"Άσπρη μπλούζα ξέξασπρη κι από τον ήλιο ξεξασπρότερη"
σκάφη τα ρούχα στην εξοχή.
Μια κοπιώδης δουλειά που όμως ήταν πανηγύρι
θυμόμουν την γιαγιά μου και την μάνα που κρατούσαν την στάχτη
απ το τζάκι -στ Ανάπλι-για να φτιάξουν την αλισίβα
Τα λευκά παρέμεναν πάλλευκα
Μετά θυμόμουν την σπιτονοικοκυρά του σπιτιού -που νοικιάζαμε-
στο νησί που έβαζε λίγη σόδα κλείνοντας με νόημα το μάτι
Τέλος βρήκα και του λόγου μου συνταγή
Εβραζα δυο φύλλα από την λεμονιά και στο τελευταίο ξέβγαλμα
στο χυμό βουτούσα τα παιδικά ρουχαλάκια ....
Ο γλωσσοδέτης απλοποιούταν
"Μπλούζα λεμονί, με λεμονάκι απ την αυλή"
Ναι, οι γυναίκες "σωθήκαμε " από τις πλύσεις
Αλλά σαν τις ιστορικές και τις γλυκές αναπολήσεις, ρόυχα λευκά
δεν μοσχοσαπουνίζουμε πιά ..........
φωτό Konrad Helbig
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου