Τα παγκάκια της πόλης μου ανυψώθηκαν
Οι καρέκλες κρυφτήκαν
Ενας άστεγος αιωρήθηκεμε
στοργή ανάβλυσε από τον πάγκο κρεβάτι
Γαλακτερή πόλη κάτω από ξάστερο ουρανό
Πάλι καλά
Ολα τα πέριξ ημών ακούγοντας τις παρακλήσεις μας στο άγνωστο
πήραν την κατάσταση στα χέρια τους
κάτι σαν παραζαλισμένες νιφάδες που ο μετεωρολόγος τις περιμένει στον Βορά και αυτές την κοπανάνε για τον Νότο
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου