ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ , ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ , ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Στέλιος Καραγιάννης
λογοτεχνικό περιοδικό " Ε ρ α τ ώ"

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΡΑΨΩΔΙΑ

Στον Χοσέ Γκουτιέρεθ

«και µοναχά η ψυχή σαν όνειρο
πετώντας φτερουγίζει.
Τώρα στο φως µιαν ώρα
αρχύτερα κοίτα ν’ ανέβεις»

Oδύσσεια,XI(223-224)

Αν θυμάμαι καλά, όταν ήμουν παιδί, συλλογιζόμουνα επίμονα τον Οδυσσέα. Ζούσα τότε τη μέρα, σαν όνειρο, κατάντικρυ στη θάλασσα, καθισμένος στις άκρες των βράχων, διαβάζοντας Όμηρο, σχεδιάζοντας τα δικά μου ταξίδια. Κάποτε, έτυχε να σμίξουμε στο ίδιο πλήρωμα, στα ίδια δρομολόγια, στα ίδια μυθικά λιμάνια. Είχαμε φαίνεται κι οι δυο στο βλέμμα μας την ίδια αίσθηση, εκείνη τη βαθύτερη αίσθηση της νοσταλγίας. Πάει καιρός από τότε κι ο Οδυσσέας της νιότης μου, που τόσα και τόσα με δίδαξε στη ζωή, έχει αλλάξει ολότελα. Τις νύχτες έρχεται ανήσυχος στη γέφυρα και με κοιτάζει παράξενα• ιδιαίτερα με κοιτάζει παράξενα όταν δεν βρίσκουμε το δρόμο μας, τις ώρες της θαλασσοταραχής, ίσως ζητώντας μου βοήθεια, ίσως ζητώντας να του πω μια λέξη. Πάει καιρός από τότε• κι’ όμως δεν ξέρω τι θaήθελα να του πω. Μπορεί να του μιλήσω ένα βράδυ με αστροφεγγιά• μπορεί και να του πω για κάτι που είναι απίθανο στις μέρες μας. Για κείνο το μακρύ υφαντό της Πηνελόπης του, που ετοιμάζει την επιστροφή, ή, και για μερικούς ανθρώπους που κουράστηκαν, που έχασαν οριστικά την άλλη αίσθηση, εκείνη τη βαθύτερη αίσθηση της νοσταλγίας.

Πηγή: ΑΣτάικου
 Ανάρτηση: ΑΣτάικου