Ἁλιεὺς καὶ σμαρίς Αἰσώπου Μῦθοι

Ἁλιεὺς καὶ σμαρίς
Αἰσώπου Μῦθοι

Ἁλιεὺς τὸ δίκτυον χαλάσας ἐν τῇ θαλάσσῃ ἀνήνεγκε σμαρίδα. Σμικρὰ δὲ οὖσα ἱκέτευεν αὐτὸν νῦν μὲν μὴ λαβεῖν αὐτήν, ἀλλ' ἐᾶσαι, διὰ τὸ σμικρὰν τυγχάνειν. "Ἀλλ ὅταν αὐξυνθῶ καὶ μεγάλη, φησί, γένωμαι, συλλαβεῖν με δυνήσῃ, ἐπεὶ καὶ εἰς μείζονά σοι ὠφέλειαν ἔσομαι." Καὶ ὁ ἁλιεὺς εἶπεν· "Ἀλλ' ἔγωγε ἄνους ἂν εἴην, εἰ τὸ ἐν χερσὶ παρεὶς κέρδος, κἂν σμικρὸν ᾖ, τὸ προσδοκώμενον, κἂν μέγα ὑπάρχῃ, ἐλπίζοιμι."

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ἀλόγιστος ἂν εἴη ὁ δι' ἐλπίδα μείζονος τὰ ἐν χερσὶν ἀφεὶς σμικρὰ ὄντα.

Στα νέα Ελληνικά
Ένας ψαράς έβγαλε απο τη θάλασσα μία μαρίδα. Του λέει: "είμαι ένα τόσο μικρό ψαράκι! Πόσο θα φάς απο εμένα; Άσεμε στη θάλασσα, κ ύστερα πιάσεμε όταν θα έχω μεγαλώσει". Αλλα ο ψαράς απάντησε: "ανόητος θα ήμουν να αφήσω το υπαρκτό κέρδος, έστω κ μικρό, για ένα μεγάλο κέρδος που είναι ακόμη ανύπαρκτο".

ΠΗΓΗ: ΒΙΚΙΘΗΚΗ

Πηγή: ΑΣτάικου
 Ανάρτηση: ΑΣτάικου