ξαφνικά τα κόμματα γίναν χαρτάκια τσιγαρόχαρτα
τα φύσηξε ένα ανοιξιάτικο αγέρι
κι έμεινε άδειο από δαύτα το τραπέζι
μια ελιά, λίγο ψωμί, ένα φύλλο δυόσμου, τυρί
λίγο λάδι απ την ελιά της δικής μας γης
ανοιξη με τα περιττά εξόριστα
εμείς ,οι άλλοι ,οι γείτονες, τ αδέλφια μας,
τα παιδιά μας κορωνίδες θριγκός στο νου
παγωμένο νερό θερίζει παρόν και σπέρνει μέλλον
άδοντας το παρελθόν
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου