ΤΙ ΟΜΟΡΦΙΑ Η ΓΗ

Των Ψυχών

ομορφιά η ανάσα της γης

και τι θλίψη που εσύ ανάσα πια δεν ανασαίνεις

τι μυρωδιά η παγωνιά

μαστίχα,πευκοβελόνες, κεδρομπαξέδες

θωρακί ζεστό

πριν φτερό απαλό πετάξεις

το πρόσωπο πρόλαβα να δω πριν με δρασκελιά

φύγεις

ρούφηξα την φτερωτή χαρακιά , πάνω από τα μαύρα κορφιά της μοίρας

πνοή νιφάδας

τότε που ήθελες να την γεωμετρήσεις;

φιλιά

κεράσια της άνοιξης

θρόισμα πικραλίδας

στο βάθος υψώνεται πάχνη

σκόνη από το χώμα της γης

τυλίγει με αγάπη το φως στα δικά σου σύμπαντα

και νιφετός τα μάτια μου τραυματζει

-----------------------------------------------

ΙΙ εκδοχή

τι ομορφιά η γη

επειδή εσύ ζεις μεσα σ αυτήν

τι μυρωδιά η παγωνιά

γεμάτη μαστίχα,πευκοβελόνες και κεδρομπαξέδες

είναι που τ αγκάλιασες και εσύ

τι πνοή η νιφάδα

θυμάσαι που ήθελες να την γεωμερήσεις

τότε που με κέρασες με όλα αυτά

κι ακόμη κι άλλα

εσύ ένα σύμπαν κι εγώ ακόλουθός σου

τριζόνι αφτέρουγο μπροστά στην κοψιά της όψης σου

___________________________________________

ΙΙΙ εκδοχή

Των Ψυχών

τι ομορφιά η ανάσα της γης

και τι θλίψη που εσύ ανάσα πια δεν ανασαίνεις

τι μυρωδιά η παγωνιά

μαστίχα,πευκοβελόνες, κεδρομπαξέδες

τα κράτησες θωράκι ζεστό

πριν από κόντά τους φύγεις

τι πνοή η νιφάδα

θυμάσαι που ήθελες να την γεωμετρήσεις;;

και μετά με κέρασες φιλί;

φιλιά

κεράσια της άνοιξης

φτερούγισμα μιας πικραλίδας

στο βάθος υψώνεται πάχνη

σκόνη από το χώμα της γης

τυλίγει με αγάπη το φως στα δικά σου σύμπαντα

Πηγή: ΑΣτάικου
 Ανάρτηση: ΑΣτάικου