Η ιδεολογία του “χωρίς σύνορα” στην υπηρεσία αυτού του αφηρημένου ανθρωπισμού της παγκοσμιοποίησης είναι συνεπώς η άρνηση της πολιτικής και της πολιτικής οργάνωσης ενός λαού. Στρέφεται δηλαδή εναντίον του. Αλλά όχι μόνον. Στρέφεται εξίσου και εναντίον των προσφύγων, οι οποίοι ως θύματα της οικονομικής παγκοσμιοποίησης εξαναγκάζονται, χωρίς την συγκατάθεσή τους, να αλλάζουν χώρα, περιφερόμενοι μάλιστα νηστικοί από χώρα σε χώρα, πράγμα που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την επιθυμία τους να παραμείνουν στην χώρα τους, αλλά και σε σύγκρουση με το δικαίωμα του “ανήκειν”, που είναι συστατικό γνώρισμα του ανθρωπίνου προσώπου, αφού μόνο μέσα από αυτό αποκτά ολοκληρωμένη και συγκεκριμένη ανθρώπινη ύπαρξη.
από την Ελένη Προκοπίου
από την Ελένη Προκοπίου
Φωτογραφία Nikos Bozos ---Nafplio
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου