-άννα στάικου-
(απόσπασμα)
(απόσπασμα)
Πήρε καταιγίδα. Το στέγαστρο δεν με ωφελούσε. Βγήκα στη μπόρα ασκεπής.Θόλωσε η λεωφόρος.
Ο εαυτός μου τυμπάνιζε.Ξάφνου ξαπλώνω καταγής. Το σώμα μου πυροβολείται ανελέητα από την βροντερή βροχή. Οι ελάχιστοι με θεωρούν νεκρό και για μεγάλη μου χαρά δεν ασχολήθηκαν.Ολο το βράδυ μούσκευα. Εγινα ένα με τη γη. Σα βόλος φυτρωμένος στα όρη.
Χαράματα, ψηλάφισα την επιστολή . Ηταν στη θέση της.
-----"Ultra Κοσμοπολίτης"
Ο εαυτός μου τυμπάνιζε.Ξάφνου ξαπλώνω καταγής. Το σώμα μου πυροβολείται ανελέητα από την βροντερή βροχή. Οι ελάχιστοι με θεωρούν νεκρό και για μεγάλη μου χαρά δεν ασχολήθηκαν.Ολο το βράδυ μούσκευα. Εγινα ένα με τη γη. Σα βόλος φυτρωμένος στα όρη.
Χαράματα, ψηλάφισα την επιστολή . Ηταν στη θέση της.
-----"Ultra Κοσμοπολίτης"
φύλλο Μαρτίου 2018
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου