Το δικό μου αυτοσχέδιο πατίνι το είχε φτιάξει ένας Αρμένης ράφτης στ Ανάπλι
Ολο έγερνε και ήταν αδύνατο να το ισιώσω
Τελευταία στην ομάδα πάντα τερμάτιζα
Ομως αυτό το κουτσό πατίνι μέσα μου αθάνατο εκοιμήθη!
--------------------------------------------
Μικρό αυτοβιογραφικό
Ζούσε στ Ανάπλι ένας Αρμένιος που ήταν ράφτης Μεγάλωσα λοιπόν με την μάνα μου να λέει οτι οι Αρμένιοι είναι καλλιτέχνες και είχαν σεβασμό στους άλλους ανθρώπους και ξεχωριστοί . Χάλασε ενα ποδήλατο με τρεις ρόδες (τότε 3 χρόνων εγώ) και το πήγα στον ράφτη Αφου μου είπε ότι ράβει μόνο κοστούμια αλλά θα δει αν μπορεί να το ισιώσει Δεν πολυπέτυχε, αργούσα να κατεβώ στην παραλία , αλλά όμως το είχα δώσει στον Μανουκιάν που ήταν ένας από τους καλύτερους και όλα ίσιωναν μέσα μου....Τούμπα μέχρι σμπαραλιάσματος στο γόνατο την έφαγα στα 6 , στην παραλία, στην στροφή για τις μπανιέρες, κι είχε ψιλό χαλίκι , και νόμιζα οτι σκοτώθηκα , αλλά οτι μπορούσα να κλάψω και παρηγορήθηκα Χρόνια πολλά φίλοι! Ανταλλάξαμε τις τούμπες μας
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου