Η «κάθοδος τών πολιτισμών» πέριξ της Μεσογείου είναι μιά έσωτερική ίδεολογική άναγκαιότης τής φιλοσοφίας τής «έλεύθερης άγοράς». Ο επισκέπτης δεν πρέπει να βρισκη μόνο πολιτιστικά έρείπια του παρελθόντος, πού πολλά θά μπορούσαν νά συντηρηθούν, άλλά καί κατεστραμμένη φύση υπό τό σύνθημα τής «αναπτύξεως», διατηρούμένη μόνο κατά τό μέτρον πού απαιτεί ή ανακύκλωση του τουριστικού κεφαλαίού. Η διαρκώς απειλούμένη φύση στά ιδια τά βιομηχανικά κέντρα πρέπει νά μένη καί ή άναλογικώς καλύτερη, διότι, άν ό τουρίστας άνακαλύπτη τήν φυσικότητα τών τρόπων διαβίωσης έκτός τών βιομηχανικών κέντρων, «περισπάται» άπό τήν παραγωγή καί προβληματίζεται έπί τής φιλοσοφίας τής «αναπτύξεως». Η φύση του ευρωπαϊκου Νότού πρέπει συνεπώς νά καταστραφή διά τών έρειπίων τής βιομηχανικής αναπτύξεως, διά των εργοστασίων, πού χτίζονται από τήν μιά κύβέρνηση για νά μείνουν στήν εγκατάλειψη απο αλλη, διά των «έργων όδοποιϊας», πού σέ λίγα χρόνια θά τονίζουν τήν είκόνα τής υπανάπτυξης, διά του πολλού τσιμέντού, που θα καταστρέφη τήν όποια πολιτιστική αρχιτεκτονική καί διά των ξενοδοχείων με κολυμβητήρια δίπλα άπό τήν θάλασσα. Η καταστροφή τής φύσης του μεσογειακού Νότού άποτελεί έπίταγμα τής φιλοσοφίας τής «αναπτύξεως», κατά τόν ίδιον τρόπο πού τό χτίσιμο τών μεγαλουπόλεων τής ομοιομορφίας άποτελούσε έσωτερική αναγκαιότητα τής οργανώσεως του διεθνούς έμπορίου. Όπως αυτή ή «αναγκαιότητα» κατέστρεψε σιγά-σιγά καί ανεπαισθήτως τά μεγάλα πολιτιστικά κέντρα της Μεσογείου έτσι καί ή φιλοσοφία τής «προόδού», διά τών «άνθρωπίνων δικαιωμάτων» καί τής «δημοκρατίας» τών κοινοβουλίων, έχει ανάγκη νά καταστρέψη τήν φύση. Ή νά τήν «συντηρή» μερικώς ώς άλλοθι τής καταστροφής της (π.χ. πάρκα)...
από "Το Ανατολικό Ζήτημα" του Γεράσιμου Κακλαμάνη
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου