Δημήτρης Πικιώνης

Υπεράσπιση του Οικουμενικού Ελληνισμού, από την ανίερη προσβολή της ασχήμιας.(περί Ντοκ. κτλ)
........................................................................................................
Στρωμένος με τα «μπάζα» των νεοκλασικών της Αθήνας, ο πεζόδρομος του Δημήτρη Πικιώνη στην Ακρόπολη και στου Φιλοπάππου, αποτελεί ένα ιδιοφυές κολάζ της ελληνικής ιστορίας και συγχρόνως ένα επαναστατικών αρχών παγκόσμιο τοπόσημο με νέο-ελληνική υπογραφή.

Προσωπικότητα «αναγεννησιακή», ο Δημήτρης Πικιώνης υπήρξε ένας ιδιοφυής αρχιτέκτονας, που κατάφερε να «μπολιάσει» την ελληνική παράδοση με τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό, ένας ταλαντούχος ζωγράφος, που πειραματιζόταν με τις δυνατότητες του εικαστικού λόγου, και ένας εμπνευσμένος δάσκαλος με τη σπάνια ικανότητα να μεταδίδει ταυτόχρονα τα μηνύματα της πρωτοπορίας και της λαϊκής παράδοσης. Στο ίχνος του Δημήτρη Πικιώνη αποτυπώνεται το πνεύμα του Καζαντζάκη και το χάρισμα του Παρθένη, το ταλέντο του Χατζηκυριάκου-Γκίκα και ο ριζοσπαστισμός του Καπράλου, η πρωτοπορία του Μπουζιάνη και η ιδιοφυία του Κόντογλου. Με το σπουδαιότερο έργο του, την διαμόρφωση του τοπίου στους λόφους της Ακρόπολης και του Φιλοπάππου, ο Δ.Πικιώνης παρέδωσε ένα μοναδικό τοπόσημο στην Ελλάδα. Δουλεύοντας με τις αρχές του σεβασμού στη φύση και τη «σεμνότητα της κλίμακας», εκμεταλλευόμενος αρχαία σπαράγματα, αλλά και τις σύγχρονες τεχνικές του μοντερνισμού, δημιούργησε ένα έργο – σύμβολο για την ελληνική ταυτότητα, την οποία αναζητούσε σπαρακτικά η γενιά του ’30.

ΠΗΓΗ: Δημήτρης Καλαντζής

Πηγή: ΑΣτάικου
 Ανάρτηση: ΑΣτάικου