Στροφηδόν
κατάκοποι από την οδοιπορία στην έρημο
κάθιδροι από την αγωνία να δούμε την στροφή της ροής
έχοντας εν τω μεταξύ λησμονήσει σε ποιόν ρου από την ουρά του κρεμιόμαστε
πρόφταξαμε να ξαποστάσουμε ένα λεπτό του χρόνου
--από αυτόν που μετρούν οι άνθρωποι--
στον ακατανόητο τόπο που θα θελαμε, να γινόταν ο ίδιος ποτάμι
απλωμένοι στην σκιά με ανταύγεια πυρωμένης θέρμης
ανάσκελα στον βράχο καταμεσήμερο
--ντάλα ο ήλιος--
βραχήκαμε
μουσκεμένοι αναρωτηθήκαμε
πώς γίνεται και η τόση θέρμη, νεροποντή να γεννά
και η θάλασσα να ζεματά αποξηραμένη έρημη στέρνα
κάτι που οι ίδιοι είχαμε
με επιμέλεια
φτιασιδωμένη λησμονήσει
ότι
λίγο πριν
εμείς
άκαρδα
με ένα φρικτό στουπί στο βυθό της
την είχαμε μια νύχτα στα κρυφά
πνίξει
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου