Θράσος Καστανάκης
"Όλοι οι άνθρωποι μια φορά κι έναν καιρό σταθήκανε παιδιά. Μα το ξεχνάμε, και για τούτο γίνονται τα τόσα κρίματα. Ξεχνάμε, και κάθε μέρα βουλιάζουμε μεσ’ στη μαυρίλα. Ωστόσο έρχεται ξαφνικά ο θάνατος, και σου ανοίγει τα συλλογικά, ο βλογημένος Θάνατος, φέγγει εμπρός σου και βλέπεις, και καταλαβαίνεις, και θυμάσαι… Στ’ άξαφνα σού αλλάζει την καρδιά από τη ρίζα της. […] Έτσι τα φέρνει ο θάνατος τα πράγματα. Οι εχθροί γίνονται οι πιο δικοί μας, με το θάνατο αρχίζει μια άλλη οικογένεια, άλλα συγγενολόγια… Η ζωή γκρεμνά και ρημάζι, μα έρχεται ο θάνατος, Φρόσω, και να που χτίζει πάλι μέσα μας".
φωτογραφία Mario Lasalandra
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου