ΚΩΣΤΗΣ ΜΟΣΚΩΦ
“ Γεννήθηκα την εποχή του χαλκού/ τώρα, δεν με θυμάται πια κανένας/ σκεπάσαν τους βωμούς μου δάφνες και φρύγανα./
Πικραμύγδαλο , συ έρωτα μου/ ήπια τρία βαρέλια ρετσίνα στην Δόμνα χτες/ για να ξεχάσω/ ρούφηξα τον Αλιάκμονα, το σφοδρό Βαρδάρη/ οι λιμναίοι οικισμοί της Θεσσαλίας/ μείναν ξεροί για χάρη σου/
Περιμένω τρεις χιλιάδες χρόνια να πεθάνω/ αδύναμος να αποσυντεθώ τόσο που σ΄αγαπώ”.
Πικραμύγδαλο , συ έρωτα μου/ ήπια τρία βαρέλια ρετσίνα στην Δόμνα χτες/ για να ξεχάσω/ ρούφηξα τον Αλιάκμονα, το σφοδρό Βαρδάρη/ οι λιμναίοι οικισμοί της Θεσσαλίας/ μείναν ξεροί για χάρη σου/
Περιμένω τρεις χιλιάδες χρόνια να πεθάνω/ αδύναμος να αποσυντεθώ τόσο που σ΄αγαπώ”.
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου