ΚΡΗΤΗ (απόσπασμα)
-----------άννα στάικου
το ξεροβόρι, κάποτε υποχωρεί, για λίγο
γδέρνει ψυχή και σώμα και συ μετά απλώνεσαι στο κρητικό λιοπύρι
περικυκλωμένος από τα καμμένα -βροχή η στάχτη-σταχτίζει τα βλέφαρα
και σύ βαράς οκτάβες με ένα λάστιχο που το μάτισε, το Σηφανιώ τις προάλλες
βογγούν οι στάλες
καταβρέχονται τα πελάγη
όλα νερό
νερό καρδιές, ανθρώποι, χνάρια , ιστορία μονοπάτια
βροχή τα λάστιχα με τις πατούσες να βρίσκουν το σκοπό
στραφταλίζει ούλη η Κρήτη
από πάνω μας λιάζονται και στεγνώνουν τα καμαϊρικά αγγεία
με προορισμό τα ανθρώπινα μουσειακά δώματα.!
καλή Κυριακή
(να με συγχωρείται για την προσωπική φωτογραφία με το κατάβρεγμα επ αυτοφόρω
αλλά μου πήρε ένα τρίωρο να βρω φωτογραφία-ξένη προς εμέ- με λάστιχο ανά χείρας
και εστάθη αδύνατον.)
η φωτογραφία είναι της Αγγελικής Σεϊδου, παιδί εκλεκτό των Καμαρών Ανω Ρίζας Ψηλορείτη..!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου