Τσέχωφ - Γκόρκι
Μαξίμ Γκόρκι: "Ο Τσέχωφ παίρνει εχθρική στάση απέναντι σε κάθε μικρότητα. Την τσάκιζε με τον πικρό χλευασμό του, την απογύμνωνε χωρίς οίκτο. Την ξεσκέπαζε δείχνοντάς σου τη μούχλα εκεί όπου έβλεπες πρω- τύτερα τάξη, άνεση, καθωσπρεπισμό… Διαβάζοντας τα διηγήματα του Τσέχωφ νομίζεις πως ζεις εκείνες τις θλιβερές μέρες στο τέλος του φθινόπωρου με τη διάφανη ατμόσφαιρα, τα γυμνά δέντρα, τα στριμωγμένα σπίτια, τις άχαρες φιγούρες των περαστικών. Όλα προβάλλουν στα μάτια σου αλλόκοτα, ξεκομμένα, ξεστρατισμέ να, μοναχικά, χωρίς κίνηση, ξεπνοϊσμένα. Η βαθυγάλαζη γραμμή στον ορίζοντα έχει γίνει ένα με τη χλωμάδα του ουρανού, φυσάει ένας παγωμένος αέρας όλο μελαγχολία πάνω στη λασπουριά της γης. Και το πνεύμα του συγγραφέα, έτσι σα χινοπωριάτικος ήλιος, φωτίζει με μια σκληρή λάμψη τη δημοσιά, τα στενορύμια, τη μπόχα που αναδίνουν οι χαμοκέλες και οι χαμένοι, αξιοθρήνητοι άνθρωποι που πνίγονται από πλήξη και τεμπελιά."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου