"ΠΑΝΑΓΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΝΟΗΜΕΝΟΣ"
Στις 4 Σεπτεμβρίου, «εν τω μέσω της νυκτός», 1970, έφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος των Θιακών γραμμάτων, Παναγής Λεκατσάς.
«Τιμώ τούς ανθρώπους που με το μέτωπο ψηλά προχωρούν ενάντια στον άνεμο. Τους ασυμβίβαστους και τους απροσκύνητους. Και θυμούμαι τον βαρύ λόγο: ο δυνατός άνθρωπος είναι περισσότερο μόνος. Ο ωραίος ανδρισμός του οδήγησε τον Λεκατσά στο δύσκολο δρόμο στ’ ανηφορικά μονοπάτια. Αποφασίζεις να πετάξεις από πάνω σου κάθε ίχνος κομφορμισμού – αν μπορείς - και δημιουργείς τον εαυτό σου σα νόμισμα που η γνησιότητά του ελέγχεται και αναγνωρίζεται και στην ζωή και στο έργο σου.
Έτσι πήδησε μέσα στο χώρο της επιστήμης, σαν ασκητικός μύστης ταγμένος στην διακονία της, με τον τριπλό οπλισμό του: μια ασφαλισμένη άμεση επαφή με τις φιλολογικές πηγές, μια καταπληκτική εργατικότητα χωρίς ανάσα και με μια δίψα αλκοολικού για προσωπική έρευνα. Μα το κρυφό κουκούτσι που εξασφάλισε την καρποφορία του ήταν μια θερμή πίστη πως μέσα στις ψυχές των λαών δένονται οι ουσιαστικές αλήθειες και κλώθονται οι έννοιες – μητέρες που μας κυβερνούν στην ζωή. Η ανίχνευση τους στην αρχική μορφή στα πανάρχαια χρόνια ήταν η απαντοχή του ακούραστου μόχθου του.
΄Ηξερε πολύ καλά ότι διάλεξε τομέα που δεν παρέχει ελπίδες για εύκολες κοινωνικές επιτυχίες. Και μια μέθοδο εργασίας που μάλλον αντιπάθειες και αντιδράσεις θα του προσκόμιζε. Ήταν όμως ένα ηρωικό υπόδειγμα ανθρώπου αφοσιωμένου στο σκοπό του και προχωρούσε ενάντια στον άνεμο. Γι’ αυτό τον τιμώ. Το έργο του στην αρχή παραξένεψε, ίσως και ενόχλησε μερικούς. Τώρα «προσέχεται» και μελετιέται. Στο κοντινό μέλλον θ’ αναγνωριστεί περισσότερο. Γιατί πάντα θάρθει η στιγμή ν΄αναγνωριστεί ένα έργο που πίσω του υπήρξε ένας ζωντανός άνθρωπος που το πότισε με την πίστη του και το μόχθο του και το ράντισε με το αίμα της καρδιάς του»
Μηλιάδης Γ.
φωτό: η οικία του Π. Λεκατσά στην Ιθάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου