-------------απόβραδο-----------
ώρα νοικοκυρέματος των αρωμάτων, των θορύβων από τον ανθρώπινο κάματο, το γέλιο της γλυκειάς Μάρως που στράγγιζε στην τσαντίλα το γάλα...
πολλές φορές σκέπτομαι οτι αυτή η αρχαία θύμηση μας ενώνει
άλλες πάλι φορές αυτή την λεπτή αλλά αδρή, ανάμνηση, την συναντώ σε ένα λεπτό, εύθραυστο νήμα
ψάχνω τα ματίσματα , τα κομπαλάκια , τα στριφτάρια στην μεταξένια ίνα και από κει θαρρώ οτι βγαίνω εξώστη , ν ανασάνω......
έχει πανσέληνο
αλλά τι τρομερή μόδα να την κοινοποιούμε λες και θα μας πέσει κατακέφαλα
μ αρέσει το φεγγάρι σε απλά και σιωπηλά μονοπάτια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου