

με την απίσχναση και την απονεύρωση γλώσσας και ιστορικής μνήμης πολλοί εκτοπιζόμαστε -αν και δεν φαίνεται με το μάτι-σε μια κοφτερή ελάχιστη βραχονησίδα
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου