Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2020

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ




ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ
*
ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΩ, τόσο ονειρεύομαι. Επιστρέφω στα βλέμματα και στις αφές, που αποκαλύπτουν τις ρωγμές των πραγμάτων. Μέσα τους ο χρόνος θυμίζει και σχεδιάζει.
Δεν με γοητεύει πια ο χρόνος ως ιστορία. Στη ζωή, συχνά, αποδεικνύονται μικρά και κίβδηλα τα μεγάλα των "Μεγάλων". Ματώνουν τότε οι ελπίδες και ματαιώνονται οι διάρκειες.
Με συγκινεί ο χρόνος της στιγμής, που δωρίζει στους πιστούς των θαυμάτων εικόνες με υψηλή ανάλυση αλήθειας και με μεγάλη ευκρίνεια εσωτερικότητας. Με τέτοια καθαρότητα ευαισθησίας τα μικρά αποκτούν βάθος και ύψος κι άλλοτε ανοίγουν τους πόνους και ελευθερώνουν κι άλλοτε λύνουν τις σιωπές και παρηγορούν.

Πεζοποίημα από τη συλλογή Χωρίς εδώ, Το δόντι 2013
......................................................................................
φωτογραφία Robert Sellier
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, δέντρο, σύννεφο, φυτό, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό




Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΚΥΝΙΚΑ ΚΑΥΜΑΤΑ ---ΑΛΦΑ

4//7//2026 Εξαρτύσεις της τεράστιας Πνευματικής Μάχης Πόσο άνθρωπος ? Και γιατί άνθρωπος ? Και ποιός είσαι;; Και γιατί είσαι? Ω!! Το ακατάβλ...