ουδεμία βελτίωση του χρώματος της μέρας
το σκούρο υπεισήλθε ανεπαισθήτως -ως επισκέπτης στην αρχή-και τελικά εγκατεστάθη....
το φορώ πάνω μου, στο κοστούμι
τόσο μαύρο που φαντάζει μελαγχολικό το πένθος μέσα στο παρδαλό βαγόνι
το φορώ στην γραβάτα
τρέχει από πάνω σα μαύρο μελάνι
χθες έβαψα και το ζωνάρι μου μαύρο κατράμι
να μου σφίγγει τη μέση κι εγώ να στέκομαι όρθιο κλαδί στην απουσία
μα πιό πολύ χώνομαι στο μαύρο της εφημερίδας
ρουφώ τα γράμματα το τύπωμα
βροχή στα μάτια μου
την κάνουν χιλιάδες ποτισμένα θρύψαλα
απαγγέλω τις ειδήσεις την μέρα που μπροστά μου λύγισες
τις ίδιες και τις ίδιες
φόρεσαν την πένθιμη μελωδία
μια χορδή μέσα μου λυγιζε κι ακουγόταν αρμόνιο
μ ακούς εκεί που είσαι;;
...............................................
φωτογραφία Bruse Davidson
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου