Παλιό κείμενο εφημεράδικο γραμμένο το 2014 περιγράφοντας στιγμές του κέντρου (φανταστικά βέβαια)
"μιά τέτοια νύχτα σα κι αυτή" ....από την άννα στάικου
".........η γειτονιά μου είχε φήμη "κακή"
τη λέγαν γκέτο κατοικημένο από γυναίκες της μιάς νύχτας ή μιας ώρας και από άντρες που μετρούν μαχαιριές και πονηρά εφόδια.........
όλοι οι υπόλοιποι δεν μετρούσαμε
είχαμε κηρυχτεί σε αφάνεια ...μάλλον......
στην αρχή μου κακοφάνηκε
μετά μου άρεσε...επειδή όλη αυτή η φημολογία μαζί με μυθολογία μας έφερνε σε μία παράξενη εσωτερική ελευθερία,που όμοιά της δε ζεις
τρεις δρόμους παραπέρα.......
Τη χθεσινή νύχτα επέστρεφα με φούρια ...τ αγιάζει με θέριζε......
συναντώ μιά νεαρή κοπέλα με το σκυλάκο της --λευκό γκριφόν-να μιλάει στ αυτί του (τον κρατούσε αγκαλιά) και να τον μαλώνει
"αν ήθελες το κορίτσι έπρεπε να το πάρεις στο κατόπι" τούλεγε
Τινάχτηκα ...θυμήθηκα τα αναφιλητά της μικρής Χλόης το πρωί που έφευγα ότι χάθηκε το καφετί μικρό της γκριφόν.......
σκέφτηκα ότι ο "γαμπρός "στην αγκαλιά της κοπελιάς την είχε τη χαμένη ανακαλύψει
"τη βρήκατε;;" αναφωνώ........
¨ποιά;;" με ρωτά
εξήγησα. "το καφετί γκριφόν" της απαντώ......
και εκείνη εκπληκτη
"μα τί λέτε ,με τον αδελφό μου μιλούσα αλλά το ακουστικό του κινητού το έχει ο σκύλος μου στο αυτί του"
ευφυής σύλληψη κατά της σκυλίσιας και μαύρης μοναξιάς......
καληνυχτίσαμε η μιά την άλλη με συνωμοτική ....αλληλοκατανόηση.....!"
χειμώνας 2014 πατησίων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου