Πριν λίγο, στην οδό Λευκωσίας, στην Πλ Αμερικής
Κουρνιαχτός, πυροσβέστες τοπίο ξαφνικής σιωπής
Ενας συνταξιούχος έπεσε από τον 5ο αλλά προσγειώθηκε στον 4ο που ήταν λίγο πιό φαρδύ το μπαλκόνι
Δεν ξέρω εαν ζει ή δεν ζει. Δεν ξέρω ποιός είναι
Σε κάτι τέτοιες στιγμές δεν μπάινω με αγένεια και αδιακρισία να μάθω για το τραύμα του άλλου
Πιθανόν να είπε κατά την πτώση "κρίμα γ@@@@@ βρέθηκα στον 4ο"
ή πιθανόν να είπε "τι καλά με αγκάλιασε σαν την μάνα μου ο 4ος"
εκείνο ομως που ξέρω είναι οτι η δυστοπία της ζωής όλων μας
ΟΛΩΝ είτε ελλήνων είτε από αλλού είναι ένα μαχαίρι με λάμα που κόβει τα πάντα γύρω μας στο κέντρο
Να ζήσουν οι κυβερνώντες νυν και πρώην Να σκάνε στο φαί
Να χαχανίζουν, να χαριεντίζονται να βγάζουν τα ένστικτά τοιυς βόλτα στο σεριάνι
Μη δουν την κόρη των ματιών μας όμως
Δεν θα το θέλουν
Αυτά τα ολίγα για την πολυαγαπημένη μου Πόλη
Ευχομαι να ήθελε τον σωσμό ο άνθρωπός μας και τελικά ίσως εσώθη......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου