Ο "Ραμπαγάς": Η σατιρική, αντιμοναρχική εφημερίδα που τάραξε τα νερά στα τέλη του 19ου αι.
Το όνομα της εφημερίδας ήταν εμπνευσμένο από το ομώνυμο σατιρικό, θεατρικό έργο του Βικτοριέν Σαρντού, αλλά και από το σκάνδαλο που είχε προκληθεί στην Αθήνα λίγο καιρό νωρίτερα, όταν η αστυνομία είχε απαγορεύσει το ανέβασμα της παράστασης στην ελληνική πρωτεύοσα, επειδή σατίριζε έναν εξέχοντα Γάλλο πολιτικό.
Σε άρθρο με τίτλο "ΔΙΑΤΙ ΡΑΜΠΑΓΑΣ", ο Κλεάνθης Τριαντάφυλλος εξηγούσε και προϊδέαζε τους αναγνώστες για την επιθετική γραμμή της εφημερίδας:
"Είμεθα όλοι Ραμπαγάδες εν Ελλάδι. Από του ανωτάτου μέχρι του κατωτάτου. Όσον μάλιστα υψούσαι εις τα κοινωνικά και πολιτικά μας στρώματα, τόσον ανευρίσκεις παχύτερον, φαυλότερον ραμπαγαδισμόν. Έφθασες εις το κατακόρυφον σημείον; Εκεί, στάσου, αποκαλύφθητι και προσαγόρευσον τον Αρχιρραμπαγάν....
... Διότι τι εστί Ραμπαγάς; Παληάνθρωπος! Ουδεμίαν έχει αρχήν, αίσθημα ουδέν, χαρακτήρα ουδένα. Φορεί προσωπείον, ταινίας, κοσμήματα, ράκη, αστέρας· τω λείπουν μόνον κωδωνίσκοι. Εις τας δύο ακριβώς βλέπων την πατρίδα κινδυνεύουσαν λέγει ότι αγαπά αυτήν· εις τας δύο και πέντε λεπτά τον βλέπεις εισπνέοντα τα μύρα μιας οδαλίσκης· εις τας τρεις μετρά ως φιλάργυρος του Μολιέρου τους θησαυρούς του· εις τας τέσσαρας εξέρχεται εις εκδρομάς, οσφραινόμενος ως κύων ασελγής πανταχού θηλυκό· εις τας πέντε τρώγει, και αν ακούη, έξω λαόν ζητωκραυγούντα, αυτός διατάσσει συγχρόνως νέον όψον, κενοί το δέκατον όγδοον ποτήριον, φωνάζει και αυτός: ζήτω! Εις τας εξ (σ.σ. έξι) αποθεούται, φαντάζεται λαούς νέους και υπουργικά χαρτοφυλάκια. Εις τας επτά πίπτει εις αποζώωσιν· και εις τας οκτώ κοιμάται. Και το πρωί εγείρεται σωτήρ της πατρίδος, νυχθημερόν υπέρ αυτής εργαζόμενος. Ιδού Ραμπαγάς.
Σας ερωτώμεν εις τοιούτος Ραμπαγάς είναι ανάγκη να είναι δημοκράτης; Διατί να μη είναι και μοναρχικός; Μη τον πρώτον δεν καταδιώκη ο έλεγχος και η άμιλλα και τον δεύτερο δεν καλύπτη το ανεύθυνον; ...
... Τώρα την Ελλάδα θα ονομάζωμεν το Βασίλειον των Ραμπαγάδων. Εντεύθεν δε και το όνομα της εφημερίδος ημών. Ως ο Χάμλετ εκράτει προ της μοιχού μητρός του καθρέπτην όπως εντροπίζηται το άκαθαρτον αυτής μέρος, ούτω και ημείς τον Ραμπαγάν θα κρατώμεν ως καθρέπτην προ της Ελλάδος όλης, έως ότου έκαστος ίδη τους ρύπους του εν αυτώ. Όταν όλοι τους ίδωσι και ίδωμεν επί των παρειών των ερύθημα, τότε θα συντρίψωμεν τον καθρέπτην".
Η απάντηση στο αιχμηρό άρθρο ήταν... η άσκηση δίωξης ήδη από το πρώτο φύλλο. "Ο ΡΑΜΠΑΓΑΣ ΕΝ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ" ήταν ο τίτλος του κύριου άρθρου του δεύτερου φύλλου της εφημερίδας (18.08.1887).
από το "όλα τα καλά χωράνε"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου