νύχτα στ Ανάπλι
τα δρομάκια του
φλέβες μου
ως παιδάκι τα περπάτησα μες την ησυχία
τόση ,που βραδάκι μιλούσαμε στ αυτί της μάνας μας
για να μην ξυπνήσουμε τους γείτονες
τις φορές που είχε η νύχτα προχωρήσει
τα επόμενα χρόνια η ησυχία δραπέτευσε και μαζί της η σιωπηλή μέθεξη της ιστορίας
φωτό Spiros Katsigiannis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου