Γιά την ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗ της ΚΩ
Τι κάνει ο τόπος όταν με το πρώτο κλάμα ζωγραφίζει με χάρτη στην καρδιά μας !
Η φωτογραφία είναι της Ειρήνης Χατζηγιακουμή και απαθανατίζει την ΚΩ, τον τόπο της.
Φωτογραφίζει με την όρεξη ενός παιδιού με την έκπληξη ενός αβάδιστου ταξιδιώτη, με τον ενθουσιασμό ενός μικρού πτηνού που πετά με τα αδύναμα δικά του φτερά, με την θλίψη ενός δειλινού μιας μέρας κάποιας μέρας χρωματισμένης με κρέπια μουσμουλιά
Οι καλές εικόνες και απαθανατίσεις--με απουσία ειδικής τεχνικής κάποιων εφέ και πειραγμάτων--ξεπηδούν από τη καρδιά και από το επίπεδο της προσωπικής αισθητικής
Μ αυτό τον τρόπο γράφεται στο φως η αγάπη για ότι μας περιβάλλει και το εμπεριέχουμε για ότι με θάλπος στο βλέμμα αγναντεύουμε
Η Ειρήνη έχει εκθέσει το φωτογραφικό της έργο σε έκθεση (μη εμπορική)πριν 2 χρόνια, στην Κυψέλη, με τίτλο "Η Κως που αγάπησα"
Σ αυτή την έκθεση ανακάλυψα με μεγάλη μου έκπληξη την κίνηση που ανάβλυζε από ότι φωτογράφιζε
Λες και είχε ένα ποδήλατο και αυτό έπαιρνε φωτογραφίες ή ακόμη καλύτερα ένα πατίνι παλιό χειροποίητο, ξύλινο που ήταν ο δικός της φακός
Αυτή είναι η οπτική της Ειρήνης
Ομως ως γνήσια καλλιτέχνης πάντα θυμόταν το χάρισμα και την έμπνευση σε ποιόν την οφείλει. Συχνά αναφερόταν σε έναν παλιό από τους πρώτους μεταπολεμικούς φωτογράφους της Κω, τον ΖΑΧΑΡΙΑ ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ, που με εύνοια της τύχης είχε το φωτογραφείο του δίπλα στο πατρικό σπίτι, της τότε μικρής Ειρήνης
Η αγάπη της για τον πρώτο Δάσκαλο την οδήγησε να αποδώσει τιμές κάνοντας ένα αφιέρωμα στην μνήμη του
Με δική της πρωτοβουλία σχεδιάστηκε οργάνωσε και παρουσίασε φωτογραφική έκθεση με παλιές φωτογραφίες του αείμνηστου Κώου φωτογράφου στο Λαογραφικό Μουσείο της Κω τον Αυγουστο που μας πέρασε.
Τα αξιοθαύματα είναι πολλά
Πρώτο, η επιμέλεια και η αφοσίωση της Ειρήνης
Δεν είναι εύκολο να αναδείξεις το έργο ενός απόντος που και ο ιδιος υπήρξε χαμηλών τόνων εργάτης του φωτός
Δεύτερο, η συγκίνηση και η ευλάβεια των αναμνήσεων και του δεσμού των Κώων , που εκφράστηκε ως ένα δάκρυ από το κοινό σώμα των νησιωτών
Τρίτο, η μέθεξη του όλου εχγειρήματος ως οικογενειακό μνημόσυνο των απογόνων του ζεύγους Παπαζαχαρίου
Ο φωτογράφος συνεπικουρείτο από την γυναίκα του που διδασκόμενη από τον ίδιο έστρωνε και ίσιωνε τον φωτεινό καμβά για να μπορέσει ο ίδιος να απαθανατίσει το πρόσωπο που στεκόταν σε ένα μικρό ξυλόγλυπτο βάθρο
Και τελευταίο:
Ο τίτλος του αφιερώματος ήταν η συνήθης έκφραση του φωτογράφου που έλεγε στην μικρή Ειρήνη
"Ολα είναι αυτοσχέδια"
Και για την Ειρήνη Χατζηγιακουμή , όλα είναι αυτοσχέδια με σανίδα πλεύσης την έμπνευσή της
ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗ Χρόνια Πολλά με πολλή αγάπη
--------------------------------
Φωτό Ειρήνη Χατζηγιακουμή
Κως , καράβι πλέοντας σε αναμενόμενη θαλασσοταραχή
------------------------------------
Ειρήνη Χατζηγιακουμή
'Αννα μου
Χρόνια Πολλά!! Για ακόμη μία φορά αισθάνομαι αμήχανη και συγκινημένη για την εκτίμηση που δείχνεις στο πρόσωπο μου και για τις φωτογραφικές μου προσπάθειες! Είμαι μικρή φωτογράφος ίσως με μέλλον όμως η κριτική σου με ψιλώνει και νοιώθω ανάστημα που χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη για να αποκτηθεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου