Μινιατούρες Χριστουγέννων για την Αρκαδία
από άννα στάικου
Κάποτε σε ορεινό αρκαδικό χωριό μιά γυναίκα φίλησε με δάκρυα
στα μάτια , την πλουμιστή κοτούλα-ζητώντας συγγνώμη- που ετοιμαζόταν να γίνει σούπα ανήμερα τα Χριστούγεννα.
Το φιλί στο όμορφο κοτερό άγιασε το σπιτικό και όλο το χωριό
.............................................................
Κάποτε -πάλι-ένας ηλικιωμένος ετοίμασε μια γόπα για το νυχτερινό τραπέζι της παραμονής που είχε ο ίδιος ψαρέψει -στα παράλια -μη έχοντας δεκάρα στοιχειώδους προμήθειας.
Θυμήθηκε όμως κατά την ώρα της παρασκευής τον αδελφό του
Τον πιάσαν αναφιλητά και δώρισε την γοπούλα σε ένα παιδάκι που έπαιζε βόλους όπως ο ίδιος έκανε κάποτε με τον μεγάλο του αδελφό
.............................................................
Κάποιοι κατοικοεδρεύουν στα περάσματα ήδη
Η κατεβασιά του χιονιά αποτελεί απαραίτητο συγκολλητικό
Υγιαίνετε
Τα Χριστούγεννα είναι πάντα Γέννα
(δημοσιευμένο σε τοπική εφημερίδα το 2015)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου