Αλτ....Τις εί..!
Εγώ, ο ίδιος,
αυτός που ανηφορίζει χιλιάδες χρόνους
Πήρε κατεβασιά ο χιονιάς,
έστρωσα τις πατούσες με χιόνι και σπάγγους με καρφιά
Την κατηφοριά φοβούμαι
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου