από το φύλλο της εφημερίδας "Η Πόλη ΖΕΙ" του μηνός Φεβρουαρίου 2017
(απόσπασμα)
Mayday....Mayday....Mayday
Ζω, σα να είμαι στα χαρακώματα.
Ποιος έχασε τη δουλειά του, ποιος, αρρώστησε και είναι ανασφάλιστος ή σαν ανασφάλιστος μοιάζει, αν και έχει πληρώσει μια ζωή για τη στραβή.
Βολτάρω και είναι σα να βγαίνω βόλτα στην εντατική.
Μιά πόλη ολόκληρη ρημάδι.
Αμ , ο γείτονάς μου ο Φάνης;;; Καλός και χαρούμενος. Παίζαμε τάβλι. Οικοδόμος , μαστόρι φίνο.
Τον έπαιρνα για μεροκάματο και μ έβγαζε ασπροπρόσωπο…
Εμεινε ταπί…
Ντράπηκε παιδιά και γυναίκα, έφτιαξε μια μέρα ένα μπογαλάκι κι έφυγε , ποιός ξέρει για πού…
Τα περασμένα Χριστούγεννα μού στειλε μια κάρτα με έναν ιπτάμενο τάρανδο που φώναζε «mayday…mayday…mayday “
Εκανα να κοιμηθώ μέρες.
Ο Φάνης μου ….ο Φάνης μου….(και τώρα που το γράφω , με πιάνουν αναφιλητά).
φωτογραφία από την ταινία "Νοσταλγία" του Αντρέι Ταρκόφσκι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου