Να μου γράφεις

Να μου γράφεις έστω και βαδίζοντας όπως ακριβώς το ζήτησε από τον Γονατά ο Παπαδίτσας

Να μου γράφεις την ώρα που ψήνεις τον καφέ μέ να μολύβι πάνω στην χαρτοπετσέτα

Να μου γράφεις σαν αέρας που τρεμοπαίζει το ζεμπερέκι της παλιάς εξώπορτας

Να σημειώνεις έστω και δύο λέξεις
Και μία να ναι, εγώ θα καταλάβω
Και αν δεν προλάβεις γράψε την συλλάβη και μπροστά μου θα απλώθεί σαν άνοιξη η ωραία σου φωνή

Να μου γράφεις την ώρα που φυσομανά και εσύ τρέχεις να μαζέψεις τα χόρτα της στέγης  που διάλεξες να περνάς αυτές τις ώρες

Εστω να φωνάζεις αν χαθεί το μολύβι

κι άλλο δεν μπορείς να κρατάς 

Να μου γράφεις 

θα απαντώ σαν όραμα

σαν κάτι που υπήρξε 

ή και πάλι δεν υπύρξε

Εσύ πάντως να μου γράφεις


"άκλιτον"
....................................................

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου