πας στην δουλειά σου στο κέντρο και κλείνεις τα μάτια σου οταν πέφτεις πάνω στα περίπτερα
σαν μανιακός με πριόνι στο χέρι ο Τύπος κρέμεται και σε βαρά κατάφατσα.
έχει και τα καλά της η καταστροφή
καθιστός ούτε πέτρα δε θα βρεις για να σκεφτείς
εκ των πραγμάτων στέκεσαι ευθυτενής ή λιποτακτείς
εκ του Κοινού.
τώρα που η φτωχοποίηση έχει συντελεσθεί
τί ακριβώς περιμένουμε;;
αποσαφηνίζω
οι τσιρίδες δεν εισακούονται στο διαδίκτυο
το δεύτερο από τα δύο καλά που διαθέτει το συγκεκριμένο μέσον
εγκαίρως τοποθετούμαι:
στα δύσκολα μελλούμενα
τας υστερίας δεν θα αντέξω
Ω της μεγίστης θλίψεως
στα γκρεμίσματα και στις καθιζήσεις
να στέργεις μόνον το βιός το ιδικό σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου