Σπήλιος Πασαγιάννης: Θαλασσινοί καρποί | Ώρες | Ακρογιαλιά
ΩΡΕΣ
Γλυκά προβάλλει στο βουνό τ’ ολόγιομο φεγγάρι
και μ’ αναγάλια ερωτική απλώνει αχνό στην πλάση.
Μέσα στα δάση, στις λογγιές τα ισκιώματα σαλεύουν,
τ’ αγριώματα ημερεύουνε και τα ραϊδιά φαντάζουν
σαν ουρανοπελέκητες κι ανέγγιαχτες κολόνες.
Μάγεμα ο κόσμος κι όνειρο στα φέγγη του, στα κάλλη.
Πνοές και μύρα, άχνες, δροσιές, φυσήματα ησυχίας,
ψίθυροι ωραίοι ερωτικοί, γήτια λευκά και πόθοι,
τερπνά στ’ αγέρι ανέμισαν, στη φεγγαροχυσία,
και πνέει αγάπη στη ζωή, στο σιγαλόν αιθέρα.
ΩΡΕΣ
Γλυκά προβάλλει στο βουνό τ’ ολόγιομο φεγγάρι
και μ’ αναγάλια ερωτική απλώνει αχνό στην πλάση.
Μέσα στα δάση, στις λογγιές τα ισκιώματα σαλεύουν,
τ’ αγριώματα ημερεύουνε και τα ραϊδιά φαντάζουν
σαν ουρανοπελέκητες κι ανέγγιαχτες κολόνες.
Μάγεμα ο κόσμος κι όνειρο στα φέγγη του, στα κάλλη.
Πνοές και μύρα, άχνες, δροσιές, φυσήματα ησυχίας,
ψίθυροι ωραίοι ερωτικοί, γήτια λευκά και πόθοι,
τερπνά στ’ αγέρι ανέμισαν, στη φεγγαροχυσία,
και πνέει αγάπη στη ζωή, στο σιγαλόν αιθέρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου