Μάνη
«Ύστερα μεις δεν γεννηθήκαμε για να γυρίζουμε στα Κολιμπέτσια και τα τέτοια να γυρεύουμε ψήφους. Άλλοι για τέτοια. Οι ποέτες όχι. (...). Αέρα καθάριο ν' αναπνέουμε. Νερό του ιδανικού αθάνατο να μας ποτίζει. Με τιμιότη να φάμε το ψωμί μας και με περηφάνεια, που πρέπει στην ύπαρξη μας».
Σπήλιος Πασαγιάννης
------------------------Ο Σπήλιος Πασαγιάννης (1874 - 6 Δεκεμβρίου 1910) ήταν Έλληνας συγγραφέας.
Γιος ειρηνοδίκη, ο Σπήλιος Πασαγιάννης γεννήθηκε στο Καστόρι της Σπάρτης, όπως έλεγαν τότε την Καστανιά Λακωνίας
Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές το 1892.
Γράφτηκε στην ιατρική σχολή στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά εγκατέλειψε εξαιτίας της φτώχειας. Σπούδασε όμως νομικά.
Εγκαταστάθηκε αρχικά στο Γύθειο, όπου έγραψε τα πρώτα του ποιήματα και μετέφρασε Θεόκριτο και Ανακρέοντα.
Επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Δραματική Σχολή του [[Βασιλικό Θέατρο|Βασιλικού Θεάτρου].
Εντάχθηκε στη Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, όπου έπαιζε ως ηθοποιός, και είχε έναν άτυχο γάμο με την αδελφή του Άγγελου Σικελιανού, Ελένη.
Πάντα ανήσυχος και αντισυμβατικός, βρέθηκε στη συνέχεια να κάνει έναν πλάνητα βίο στην Ευρώπη και την Αμερική και επέστρεψε το 1907 στην Ελλάδα.
Διετέλεσε δικαστικός και αργότερα διευθυντής του υπουργείου οικονομικών.
Ασχολήθηκε με την λαογραφία και ιδιαίτερα με τα δημοτικά τραγούδια από τα οποία είναι επηρεασμένα τα διηγήματά του. Προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε ψυχικά καταρρακωμένος σε ηλικία μόλις 36 ετών στη Ζάκυνθο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου