Τραγουδά η Άρκτος Ξεκουφαίνονται τα γήινα ρουμάνια Κι ο Κύνας τρελάθηκε έσπασε το λουρί και πέταξε μακριά Με την μουσούδα του ξεδίψασε στ άλατι Ξάπλωσε στις θυμωνιές ενός γελαστού Μεσημβρινού
έργο Egon Schiele - Harbor of Trieste 1907
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου