---ενταύθα----
<Μου έλειπε η αυτοπεποίθηση οταν επέστρεψα νεαρός γιατρός στην Αρκαδία
με φώναζαν να τρεξω σε επείγοντα κι εμένα τα πόδια μου κόβονταν
Ημουν επιμελής όμως
Με δίδαξε ο πατέρας μου που ήταν τσαγγάρης και μετά οι καθηγητές Οχι όλοι Αλλά αυτοί που είχαν το μεράκι της θεραπείας
Περνούσα το γιοφύρι
Από κάτω ο Λούσιος και προσευχόμουν στον βαπτισμένο Δία
Στην επιστροφή όμως, περνούσα με αμεριμνησία το γιοφύρι
σφύριζα με ρυθμό ένα του Γούναρη τραγούδι
Ολα είχαν πάει περίφημα
Ο ανθρωπός μας είναι σωσμένος χωρίς καμία αμφιβολία
Τα πόδια μου ελαφριά και μεσοστρατίς στην γέφυρα προσευχόμουν στον Χριστό
Πάντα ένοιωθα οτι Αυτός έπαιρνε την θέση του ασθενούς και εγώ τότε γέμιζα με αυτοπεποίθηση ..........και το Βλέμμα Του με οδηγούσε στην ίαση του ασθενούς μου...>
απόσπασμα από <Ενταύθα , ΑΣ>
η φωτογραφία από τον καλό φίλο και πατριώτη μου Tasos Strimpakos
που τον ερώτησα για μια άλλη φωτό αν είναι Αρκαδία , δεν ήταν και την άλλη μέρα ανέβασε την διαδρομή στον Λούσιο
Πόσο τον ευχαριστώ δεν λέγεται
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου