Ασυγχώρητα πνίγηκα σε χείμαρους
σε συγχώρεσα την στιγμή που έσπαγε η ροή
το στέρνο ράγισε
τι συγχωρούσα ....και γιατί
πώς τόλμησα να με χρίσω κριτή
ασυγχώρητα για την συμφορά που προκάλεσα
την ώρα βάραιναν τα δικά σου λάθη
και νὀμιζα οτι ήμουν άλλη
Βροχή στη στέγη αλύπητη
ωρύονται ανέμοι
φτιαχνουν αυλάκια
ρείθρα και άστοργες ρωγμές
σ αυτό που κάποτε αγαπήσαμε
σ αυτό που εμείς ήμαστε
και στις θύελλες εἰμαστε πάντα μονάχοι
δυό κόκκοι παρασυρμένοι από το άγριο δρολάπι
από΄άκλιτον ΑΣ--
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου