βαρέθηκα παντελώς το τσάι και συμπάθεια για τους αξιωματούχους διοικούντες εκπροσώπους κομματικούς ή ότι οδηγεί σ αυτούς
μ αρέσει το χιόνι και να τριγυρνώ ανάμεσα στις νιφάδες ένα λεμόνι και εσύ να το περνάς για ήλιο (προς τ αδέλφι μου )
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου