ΣΤΑ ΜΕΤΟΠΙΣΘΕΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
"Εγώ ο Εμμανουήλ Γεράκης, κάτοικος Αθηνών, περιοχή Γκύζη,
καταθέτω σε μια επιστολή ως ημερολόγιο την πίκρα μου και αν ποτέ με αξιώσει ο Θεός είθε κάποιος να την διαβάσει
Γύρισα πριν τρεις μέρες από το Μέτωπο στο Τεπελένι
Είχα τραυματιστεί στον ώμο Οδηγήθηκα σε στρατιωτικά ιατρεία
και μετ ολίγων ημερών ήμουν υγιής.
Εκεί έλαβα μια επιστολή από τον συνταγματάρχη (προσωπική) που με διέταζε να επιστρέψω στας Αθήνας ζωντανός ως πατέρας 4 παιδιών και συζύγου νεαρής σε ηλικία καθ ότι στην Αθήνα αρχίζει ο πόλεμος μεγάλης πείνας .
Διάβασα την οδηγία με χαρά αλλά και με λύπη
Θα ἀφηνα πίσω το πεδίο των υπερασπιστών της πατρίδας μας που μαζί γινήκαμε καλύτεροι ανθρώποι
Σύναξα τον γυλιό και με βραχνάδα που δεν φανέρωσα την λύπη για την αναχώρηση μου, τους αποχαιρέτησα δίχως λόγια αλλά με μια αγκαλιά για τον καθένα
Κατεβαίνοντας προς την Αθήνα μόνος, χωρίς άλλον δίπλα μου, σπάραζα κάθε τόσο στο κλάμα
Μέγας ο εσώτερος διχασμός
Αφήνω έρμη την θέση μου στην 1η γραμμή υπεράσπισης της Πατρίδας και αν γυρίσωπίσω, αφήνω μόνα τα παιδιά μου
Η απομάκρυνση με έζωσε με πένθος και χαλούσε την χαρά από την άλλη
Θα ήθελα να καταθέσω ευπειθώς κύριε λοχαγέ οτι μέσα μου εξακολουθώ να κλαίω και να δακρύζω για την στέρηση να είμαι πρώτος με τ αδέλφια στην ίδια με μένα γραμμή στ όρη κι ας έδινα το κουφάρι μου στα άγρια πετούμενα""
..........................
Ο Εμμανουἠλ επέστρεψε
Η εργασία του --σιδεράς ήταν--είχε χαθεί
Η γυναίκα του άρχισε να πλένει σε πλουσιόσπιτα την μπουγάδα με αμοιβή κάποια τρόφιμα
Ο μικρούλης ο Στέλιος είχε πρηστεί
Τον έσωσε η εκκλησία του Αγίου Στυλιανού με συσσίτιο και ειδική προσοχή
.................................
Εγώ ο Εμμανουήλ εργάστηκα ως υλοτόμος μετά το Μέτωπο
Μια μέρα με βρήκε σφαίρα κατάκαρδα
Σφαίρα αδελφού
Το κακό μόλις είχε αρχίσει
Η φλέβα μου ανάβλυζε αίμα λες κι ήταν πίδακας
Αχ τα παιδάκια μου
Αχ η έρμη πολυαγαπημένη μου πατρίδα
Τα μαλλιά της Μαρίας μου, μου έκλεισαν τα μάτια
Τον λόγο της ξώφαλτσης δεν τον έμαθα κι ἀλλωστε εδώ που είμαι δεν με αγγίζει η μικροψυχία.
...........................................................
από Άκλιτον ΑΣ <πολεμικές σημειώσεις>
----------------------------------
"Εγώ ο Εμμανουήλ Γεράκης, κάτοικος Αθηνών, περιοχή Γκύζη,
καταθέτω σε μια επιστολή ως ημερολόγιο την πίκρα μου και αν ποτέ με αξιώσει ο Θεός είθε κάποιος να την διαβάσει
Γύρισα πριν τρεις μέρες από το Μέτωπο στο Τεπελένι
Είχα τραυματιστεί στον ώμο Οδηγήθηκα σε στρατιωτικά ιατρεία
και μετ ολίγων ημερών ήμουν υγιής.
Εκεί έλαβα μια επιστολή από τον συνταγματάρχη (προσωπική) που με διέταζε να επιστρέψω στας Αθήνας ζωντανός ως πατέρας 4 παιδιών και συζύγου νεαρής σε ηλικία καθ ότι στην Αθήνα αρχίζει ο πόλεμος μεγάλης πείνας .
Διάβασα την οδηγία με χαρά αλλά και με λύπη
Θα ἀφηνα πίσω το πεδίο των υπερασπιστών της πατρίδας μας που μαζί γινήκαμε καλύτεροι ανθρώποι
Σύναξα τον γυλιό και με βραχνάδα που δεν φανέρωσα την λύπη για την αναχώρηση μου, τους αποχαιρέτησα δίχως λόγια αλλά με μια αγκαλιά για τον καθένα
Κατεβαίνοντας προς την Αθήνα μόνος, χωρίς άλλον δίπλα μου, σπάραζα κάθε τόσο στο κλάμα
Μέγας ο εσώτερος διχασμός
Αφήνω έρμη την θέση μου στην 1η γραμμή υπεράσπισης της Πατρίδας και αν γυρίσωπίσω, αφήνω μόνα τα παιδιά μου
Η απομάκρυνση με έζωσε με πένθος και χαλούσε την χαρά από την άλλη
Θα ήθελα να καταθέσω ευπειθώς κύριε λοχαγέ οτι μέσα μου εξακολουθώ να κλαίω και να δακρύζω για την στέρηση να είμαι πρώτος με τ αδέλφια στην ίδια με μένα γραμμή στ όρη κι ας έδινα το κουφάρι μου στα άγρια πετούμενα""
..........................
Ο Εμμανουἠλ επέστρεψε
Η εργασία του --σιδεράς ήταν--είχε χαθεί
Η γυναίκα του άρχισε να πλένει σε πλουσιόσπιτα την μπουγάδα με αμοιβή κάποια τρόφιμα
Ο μικρούλης ο Στέλιος είχε πρηστεί
Τον έσωσε η εκκλησία του Αγίου Στυλιανού με συσσίτιο και ειδική προσοχή
.................................
Εγώ ο Εμμανουήλ εργάστηκα ως υλοτόμος μετά το Μέτωπο
Μια μέρα με βρήκε σφαίρα κατάκαρδα
Σφαίρα αδελφού
Το κακό μόλις είχε αρχίσει
Η φλέβα μου ανάβλυζε αίμα λες κι ήταν πίδακας
Αχ τα παιδάκια μου
Αχ η έρμη πολυαγαπημένη μου πατρίδα
Τα μαλλιά της Μαρίας μου, μου έκλεισαν τα μάτια
Τον λόγο της ξώφαλτσης δεν τον έμαθα κι ἀλλωστε εδώ που είμαι δεν με αγγίζει η μικροψυχία.
...........................................................
από Άκλιτον ΑΣ <πολεμικές σημειώσεις>
----------------------------------
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου