Και ως υπαρξιακό επιμύθιον αυτής της μέρας πολέμου
στο μεταξύ θα μετανθρωπιστούν αυτοί που τους νομίσαμε αρχηγούς στην πιό μεγάλη επανάσταση και ανατροπή στων ανθρώπων τα πεδία με αγια προσήλωση να μείνει άνθρωπος και να μη τον σέρνουν ως σφάγιο στ γκρεμίδια
κι αυτόν και τα παιδιά του
και κείνη τη στιγμή θα μείνει ένας στίχος ως αντίλαλος
....A, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο τόξερα τί κάθαρμα ήσουν,....
Του Μανόλη Αναγνωστάκη
Που προσπερνούσα το ποίημα του και τον ίδιο για την απόλυτη αλήθεια που με σπασμένη φωνή έλεγε
τελικά από εκείνη τη στιγμή μάλλον βρίσκει ο άνθρωπος την περπατησιά του απ την αρχή
τέλος ύπαρξης της έρμης αυτής μέρας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου