Εικόνα ως συντεταγμένη και μοίρες του δρόμου της πόλης μας Πατησίων...
Το πρωί καλημερίζεις κι ο άλλος σε κοτάζει σαστισμένος
Δεν ξέρει ακριβώς τί είσαι
Είσαι άνθρωπος ή πεπιεσμένο χαρτί σε θέση ανθρώπου;;
Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου