Κρένει διάφανα το άπειρο
Φθέγγεται άλαλο το Στερέωμα
Συντρίβεται οτι μας χώριζε
γεννιέται η ένωσή αδέσμευτη
Φτάνει το χέρι μου τη δική σου παλάμη
Πάλλεται ο αυγερινός και τα κορμιά μας
γίνονται αστέρια βροντερά με χρυσό ποτάμι στα σπλάχνα
ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Ξάφνου μιὰ ὁμάδα μαύρων σκύλων ὅρμησε πάνω στὴ σκηνή. - Αὐτὸ δὲν τό ῾χαμε προβλέψει, οὔρλιαξε πανικόβλητος ὁ θεατρίνος. Μίλτος ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου