Παρασκευή 22 Απριλίου 2022

ΑΝΑΣΤΑΣΗ (1995)





Κρένει διάφανα  το άπειρο
Φθέγγεται  άλαλο το Στερέωμα

Συντρίβεται οτι μας χώριζε 
 γεννιέται η ένωσή  αδέσμευτη

Φτάνει το χέρι μου τη δική σου παλάμη
Πάλλεται ο αυγερινός και τα κορμιά μας 
γίνονται αστέρια βροντερά με χρυσό ποτάμι στα σπλάχνα 







Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

..............FLASH

ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Ξάφνου μιὰ ὁμάδα μαύρων σκύλων ὅρμησε πάνω στὴ σκηνή. - Αὐτὸ δὲν τό ῾χαμε προβλέψει, οὔρλιαξε πανικόβλητος ὁ θεατρίνος. Μίλτος ...